Website Jelmer Brüggemann

Astrid Lindgren

2007-11-14T19:35:00.000+01:00

Vandaag is een mooie dag om weer eens iets op mijn blog te plaatsen. Bovendien kwam er ook bericht uit Holland dat het toch wel wat stil is op het blogfront :) Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat Astrid Lindgren geboren werd. In 2002 is zij overleden op 94 jarige leeftijd. Wij kennen haar natuurlijk allemaal als de schrijfster van Pippi Langkous, de vrijgevochten "anarchistische" zeemansdochter die allerlei avonturen beleefd. Astrid Lindgren was echter niet alleen schrijfster van vele kinderboeken, doch ook een enorm invloedrijk persoon in de Zweedse samenleving. Hoewel ze heel bescheiden was heeft ze vele politisch enorme veranderingen teweeggebracht, met name in de jaren '70 en '80. In 1976 schreef ze bij voorbeeld het sprookje over Pomperipossa i Monismania (Pomperipossa in de wereld van het geld) dat in Expressen werd gepubliceerd. Sprookjesfiguur Pomperipossa is gebaseerd op Astrid Lindgren's eigen situatie en is geladen met een kritische boodschap tegen het Zweedse belastingsysteem. In die tijd was het zo dat eigen ondernemers zowel inkomstenbelasting als werkgeverslasten moesten betalen waardoor zij 102% (!) van haar inkomen aan belasting betaalde. Mede door dit sprookje is de regering Palme ten onder gegaan en is het belastingstelsel drastisch gewijzigd. Ook vocht ze enorm voor de rechten van het kind, bescherming van vluchtelingen en dierenrechten.

Foto Wikipedia

Leuk detail is dat Astrid Lindgren een dubbel eredoctoraat heeft aan de universiteit van Linköping, een aan de filosofische faculteit en een aan de medische faculteit. Bij laatstgenoemde heeft zij dit ontvangen voor het verspreiden van blijheid onder kinderen, alsmede voor de invloed die haar boeken hadden op het psychisch welzijn van kinderen (bron).

Tijd om Pippi te lezen dus.

Rust

2007-10-23T15:04:00.000+01:00

Tja, de blog die heeft een tijd weer geen aandacht gekregen. Het waren hectische, verdrietige en bijzondere weken. Ruim drie weken geleden kwam ik met de bus terug uit Nederland en heb ik hier anderhalve week keihard gewerkt. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Middenin die drukke tijd kwam dan 7 oktober het bericht dat opa opnieuw in het ziekenhuis lag. Concentreren op het werk was dan ook moeilijk. Woensdag 10 oktober heb ik al het werk kunnen afronden en een dag later kwamen Cecilia en ik samen aan in Nederland. Het ging toen al heel slecht met opa, maar ondanks dat kon er nog gelachen worden en was hij trots op het feit dat Cecilia al Nederlands met hem sprak. Zoals jullie allemaal weten hebben wij hem afgelopen donderdag, een week later, op begraafplaats Wenum begraven. Wat was het fijn om bij de familie te zijn en zoveel steun te ontvangen van iedereen. De kerkdienst zal ik nooit vergeten.

Vreemd is het dan om weer 'gewoon' verder te gaan. Zaterdag ben ik teruggevlogen naar Zweden en heb ik een ontspannen weekend gehad. Zondag de deuren en ramen opengegooid en heerlijk de keet schoongemaakt. 's Avonds moest ik weer spinning geven, dit keer met een bijna volle zaal met ruim 30 mensen! Gisteren en vandaag heb ik weer lekker kunnen werken, zoekend naar een prettig ritme. Gisteravond zelfs ook al weer gedanst: 2e cursus Bugg. Het assortiment draaien en elementen wordt steeds groter en, dus, het dansen leuker.

Als ik nu schuin naar achteren kijk zie ik daar een stralende opa, met op zijn schoot een ongelofelijk blij en dik jongetje van een maand of 6. Stiekem wist dat jongetje denk ik al wat voor een vreselijk goeie tijden hij met zijn opa zou hebben. Dat dat nog meer dan 25 jaar zou zijn had hij toen niet durven dromen. Langzaam komt ook nu weer een lach op zijn gezicht, denkend aan al die tijden. Tranen zijn er geweest en tranen zullen er zijn, zacht neerrollend over een lachend gezicht.

Een van die momenten was de vakantie Noorwegen, 1998, waar ik ook kort over sprak in de kerkdienst. Oma overleed dat voorjaar en dus ging opa met ons mee op vakantie. We hadden een verlengde Volkswagen Transporter gehuurd waar we met 6 mensen in konden zitten en, jawel, waar opa en ik in konden overnachten. Eenmaal op een camping aangekomen werd dan de bagage uitgeladen en werd onze 'hut' ingericht. Twee bedjes naast elkaar, Jelmer links en opa rechts, tussen de twee wielkassen in, het pastte precies. Die wielkassen dienden als nachtkastjes, tenminste, als het aan opa lag. Een macht aan toebehoren werd uitgestald op dit kastje: een klokje, thermometer, pillen en natuurlijk een rolletje King. Omdat het 's nachts nogal licht kon zijn in die bus hadden we samen een setje 'gordijntjes' gemaakt door een touwtje voor de raampjes te spannen en daar onze handdoeken over te gooien. Zo lagen we daar drie weken naast elkaar, en aan het geluid te horen heeft opa altijd heel goed geslapen. Ik kan me daarentegen het gesnurk nog maar al te goed herinneren, daar kon ik zo gauw helaas niet aan wennen. Met een beetje mazzel was opa ook niet al te moe en dan kwamen dus de verhalen waar ik het over had. Prachtig was dat hoe hij het vertelde, hoewel het soms toch ook erg trieste verhalen waren. Vooral verhalen over WOII en Indië hebben toch wel indruk op mij gemaakt. Er was een aantal nachten dat er geen verhalen waren en we het liefst zo snel mogelijk in slaap vielen. Dat was in Noorwegen, met allesbehalve zomerse temperaturen. Ik kan me nog goed herinneren dat het in de bus 4 graden was op opa's nachtkastje. Met winterjas aan en sjaal om, en een aantal kruiken in bed had opa gelukkig toch nog wat kunnen slapen, maar prettig was het niet.

Dit is slechts een van de mooie herinneringen die ik heb. Gelukkig raken de verhalen van en over opa nooit op...

Plots naar Nederland

2007-09-19T15:08:00.000+01:00

Het wekelijks updaten van de site was ook de afgelopen tijd nog een doel van me. Doch niet alleen door de drukte van hier (werk, studie en veel leuke dingen), maar vooral door gebeurtenissen back home heb ik de site gelaten voor wat die is. Velen van jullie weten wat er allemaal gebeurd is in de afgelopen paar dagen. Een verdrietig sterfgeval aan mijn moeders kant van de familie, en tegelijkertijd een zeer kritische situatie voor mijn opa die in het ziekenhuis ligt, aan vaders kant van de familie. Het voelt dan heel vreemd om op een dergelijke afstand overal vandaan te zijn, alleen telefoon is dan niet genoeg. Nu ik hier studie en werk goed op de rit heb heb ik besloten om even naar Nederland te gaan, al is het maar om bij de familie te zijn en hopelijk mijn opa nog te zien. Ik vertek vrijdag (21/9) met de bus en kom zaterdagmorgen aan in Nederland. Deze optie was vele malen goedkoper dan vliegen en lijkt me eigenlijk ook wel eens leuk. Ik blijf waarschijnlijk tot volgende week vrijdag, een beetje afhankelijk van hoe alles gaat.

Voor al mijn familie van hieruit sterkte gewenst en hopelijk zien we elkaar snel! Eventueel zie ik anderen volgende week ook nog, maar er is vast begrip mocht dat dit keer niet lukken.

Groeten, Jelmer

Eerste werkweek

2007-09-07T14:03:00.000+01:00

Dat was een enerverend weekje kan ik wel zeggen. Sinds het laatste bericht zijn er ongelofelijk veel dingen gebeurd, in positieve zin gelukkig. De vorige week was nog een beetje een scharrelweek, waarin ik alles opstartte. Deze week was het dan echt volle bak aan de slag met alles, inclusief de leuke dingen.

Vorige week vrijdag hebben we samen gegeten met Martin en Anna-Lena (zie grottenbericht van eerder). Dat was ontzettend gezellig, zeker toen we na het eten spelletjes deden en een film keken. De dag erna hebben we nog met hen gemidgetgolft en werd Jelmer met 1 slag verschil verslagen door Anna-Lena. We konden lekker genieten van het nazomerzonnetje.

Zondag hadden we dan kick-off dag met Campushallen (de sportschool). We gingen met slechts 15 (van de 100) instructeurs naar een plek midden in het bos om daar outdoor-activities te doen. Kijk hier maar eens. Veel samenwerken, ook op 15 meter boven de grond, enorm spannend en leuk (zie foto rechts)! Na afloop werd er nog stevig gegrild.

Ja en maandag was het dan zover: ik mocht eindelijk beginnen op mijn nieuwe werkplek. Officieel ben ik nu onderzoeker op projectbasis op de afdeling "Gender and Medicine" aan de universiteit. Ik ga me bezig houden met ethische vragen in het project "geweld in de zorg", waar ik ook eerder al eens over geschreven heb. Ik deel een kamer met een promovendus, heb een eigen bureautje met een splinternieuwe computer en, belangrijker, leuke mensen op de gang. Ik word gelukkig met open armen ontvangen en dat maakt het prettig om daar te zijn. Dus hoewel ik slechts een deeltijdcontract heb is de kans groot dat ik er veel uren ga zitten. Dat is uiteindelijk ook gunstig voor mij omdat ik nu een goede kans heb om academisch mijn eerste 'sporen te verdienen'. Belangrijk met het oog op de toekomst.

Diezelfde maandag dat ik met werken begon zijn Cecilia en ik ook met dansles begonnen, jaja! De typisch Zweedse dans voor feesten en partijen, de "bugg", wilden wij ook graag leren. Nu gaan we 6 maandagen ons deze dans een beetje proberen eigen te maken. De bugg is in het verleden voortgevloeid uit de Afro-Amerikaanse Lindy Hop. Het bestaat uit eenvoudige basispassen van waaruit men oneindig veel draaien kan maken, zowel de heer als de dame. Afgelopen maandag was het niet zo geavanceerd (het voelde eerder als een soort 'bewegen op muziek'), maar het wordt vast moeilijker en leuker.

De spinning is inmiddels ook weer in gang gezet en hoewel ik pas zondag a.s. mijn eerste eigen les ga geven, heb ik morgenvroeg mijn derde les alweer. Veel mensen weg en ziek, tja en dan moeten er mensen invallen. Maar het is leuk om te doen en lekker om weer te beginnen na een paar weken onthouding :)

Oh ja en ook het mountainbiken is weer een beetje begonnen. Na een maand geen wedstrijden was het niet makkelijk, maar afgelopen woensdag kon ik toch nog aardig meekomen in een trainingswedstrijdje hier. Toch blijft het verdraaid lastig met al die stenen overal...

We gaan een lekker rustig weekend tegemoet: twee spinninglessen, een klein feestje en wellicht naar de bioscoop.

Tot gauw!

Göteborg / Herrljunga / Söråker

2007-08-30T10:54:00.000+01:00

En dan nu tijd voor een (vrij lang) verslag van de afgelopen twee weken. De dag na het laatste bericht, we praten woensdag 15 augustus, ging de wekker om 08.00. We waren redelijk uitgerust, keken onze bepakking nog eens door en ontbeten. Om 11.00 vertrokken wij met de bus naar Göteborg, waar we rond de klok van 15.00 aankwamen. Het was wisselvallig weer, maar de stad lag er mooi bij. Het plan was dat we overnachten bij een nicht van Cecilia, woonachtig in Kullavik, een 30 km ten zuiden van Göteborg. Na weer een klein uurtje bussen werden we warm welkom geheten door moeder en kind. Cecilia's nicht en haar man hebben namelijk in mei hun eerste kind gekregen, een dochter "Aina". Die avond lekker samen gegeten en gekletst. De volgende dag bestond uit een bustour terug naar de stad, beetje winkelen, wat eten en vervolgens opnieuw een bustour, dit keer naar het noordwesten. Het was namelijk de eerste verjaardag van het zoontje van een andere nicht van Cecilia. Die wonen op het eiland "Grötö" voor de kust van Göteborg, wat dus ook een paar veerpontjes inhield. Het is daar werkelijk betoverend op dat eiland, en bovendien was het feestje erg gezellig. Die avond besloten we daar te overnachten en de foto laat wel zien waarom.

Dat hutje rechts op de foto was ons verblijf... hoe mooi is dat

Nog een reden dat we in Göteborg waren was om oude klasgenoten van Cecilia te ontmoeten. Wij waren namelijk allemaal uitgenodigd voor een bruiloft van een andere klasgenoot, dus dit was een mooie gelegenheid voor een kleine reüni. Die hele groep ontmoetten we op vrijdag en dat betekende veel shoppen, tja, dat krijg je met zes meiden bij elkaar. Ik heb het goed overleefd moet ik zeggen :) Zaterdagmorgen, na een veel te korte nacht, ging de wekker al vroeg (08.00 u) want met name de dames hadden veel tijd nodig om zich in feestkleding te hijsen en zich op te maken. Maar ik was trots op de dames want we waren ruimschoots op tijd voor de trein naar Herrljunga, zo'n 80 km ten oosten van G'borg.

Mijn keuze: donkerblauw met lime

De bruiloft daar was echt heel mooi, een mooie bruid en bruidegom, een leuke voorganger (de vader van de bruid Lisa) en prachtige muziek. Na de dienst met het ja-woord liepen we met z'n allen naar een tuin waar de mogelijkheid was tot felicitaties en het nemen van foto's. Na deze ceremonie verplaatste de hele kudde zich naar het feestlokaal en daar kregen we een heerlijk maal voorgeschoteld, plus een massa aan sketches, filmpjes, een quiz etc. etc. Helemaal geslaagd. Om 12 u. deed ik de oogjes dicht, op mijn luchtbedje, liggend in een kerkgebouwtje in Herrljunga... prima.

Na een goede nachtrust kregen we die zondag ontbijt bij de familie van de bruid, erg leuk. Wij waren daar vervolgens de hele dag want onze trein zou pas om 17.00 vertrekken. Dat was supergezellig, en het overgebleven eten van het bruiloftsfeest smaakte ook nog uitstekend. De treinreis terug naar Linköping was minder geslaagd, met een uur vertraging kwamen we rond 22.00 thuis en toen moesten we nog uitpakken en weer inpakken.

De volgende ochtend, we spreken nu 20 augustus, ging de wekker weer om 05.30 en dat kon ik goed voelen, wat een brakheid! Maar om 07.00 zitten we goed en wel in de trein en we komen om 14.30 zonder vertraging aan in Sundsvall waar Cecilia's moeder ons kwam ophalen. Er was daar niks veranderd, behalve dat het nu zomer was met een lekkere 23 graden en een zonnetje. Die week hebben we lekker uitgerust, spelletjes gedaan, gepicknickt, gezwommen, veel vrienden en kennisen bezocht en uit eten geweest.

Keihard "Lettermix" in het Zweeds spelen, en verliezen...

Op zaterdagavond zijn we zelfs nog naar een concert geweest "djungelrock", midden in het bos. Na balen binnenwegen en zandpaden kwamen we ineens aan bij een enorme herberg en in hun broeikas (naja, grote tent eigenlijk) was het concert. De muziek was echt goed, maar ik verbaas me nog steeds over het feit dat daar dan 250 man zit, ver weg van de bewoonde wereld in het donkere Zweedse bos.

Norrland ontwaakt: mist, dennebomen, stilte

Afgelopen zondag was het weer tijd om terug te reizen naar Linköping. We gingen om 16.00 met de trein en zouden om 21.30 aankomen. Helaas mocht dat niet zo zijn. We zaten nog niet goed en wel in de trein of de conducteur zei "aha, jullie hebben nog niet gehoord dat we een stuk met de bus moeten?". Gezien het hele traject was het stuk met de bus maar een klein eindje, maar in Nederlandse begrippen toch bijna Apeldoorn - Utrecht. Dat kostte dus bakken met tijd en daardoor misten we een trein en kwamen we dus 1,5 uur later in Linköping aan. Daar was de laatste bus al vetrokken, maar een vriendelijke conducteur had een taxi op hun kosten geregeld. Vijf minuten later stonden we dus al weer thuis voor de deur.

Tja en nu is het leven weer in normale banen gaan lopen. Ik ben weer met mijn scriptie bezig (die 1 oktober ingeleverd moet zijn), heb mijn nieuwe werkplek gezien (volgende week meer daarover), en heb al weer les gegeven op de sportschool. Ook Cecilia is weer volop aan de slag en ze heeft er goed zin in.

Ik neem me voor om minstens wekelijks wat te schrijven, dus houd de blog in de gaten ;)

Hejsvej!

Foto's bij kamperen

2007-08-30T10:35:00.000+01:00

Na twee weken rust op de blog is het dan nu weer tijd voor enige beweging. Om te beginnen eerst maar eens wat foto's bij het onderstaande bericht "kamperen". Het was niet makkelijk kiezen uit al die 150 foto's :)

Ik ben enorm jarig, maar wakker?

De dames in de achtertuin van Carl Larsson

De vader voor de prachtige villa van de familie Larsson

Sander op z'n gemakkie tegen de 60 per uur naar beneden

Die midgetgolfbaan ligt daar helemaal niet verkeerd

Geen commentaar...

Jelmer mist opnieuw en verliest wederom Kubb van de vader

Kamperen

2007-08-14T09:16:00.000+01:00

In een korte broek en een hempie ben ik dan weer even terug achter de computer, maar niet te lang. Gisteren zijn we teruggekomen van een weekje kamperen met mijn ouders. Dat was super. De dinsdag na de triathlon arriveerden ze plotseling in Linköping, drie dagen eerder dan verwacht. Die week heb ik nog zo veel mogelijk aan mijn thesis gedaan, hoewel het moeilijk was met de zomer voor de deur en mijn ouders zo dichtbij. Die vrijdag heb ik toen het meeste afgerond zodat ik het voor drie weken kon neerleggen.

Die zaterdag (4 augustus) heb ik hier nog een MTB wedstrijd gereden. Ik had de donderdag ervoor het rondje al verkend met mijn vader en het was weer lastig zat. Maar het was de thuiswedstrijd, dus ik had geen keus natuurlijk ;) Heel technisch rondje, niks voor mij, maar niet echt gevaarlijk. Toch had ik enige tegenzin voor de start. De wedstrijd zelf was dan weer leuk, zeker met het lekkere weer en mijn ouders juichend aan de kant.

Op de achtergrond Jelmer in een eenvoudige strook op het parcours (foto Thomas J)

In een deelnemersveld van 5 of 6 man werd ik laatste, op een uitvaller na, maar de achterstand vond ik goed te overzien. Was weer leuk.

Twee dagen later stonden er dan twee trappelende ouders op de stoep, rond de klok van 09.00. Wij hadden inmiddels ook onze spullen ingepakt en het inladen kon beginnen. Dit ging echter vlotter dan verwacht en rond 09.15 reden we hier al weg. Prachtig weer, alles voor mekaar en met de kaart in de hand op weg naar Bjursås bij Falun. Onderweg helaas nog een klein incidentje, maar om daar te diep op in te gaan zou mijn vader niet leuk vinden denk ik... laten we zeggen dat enige afleiding aan de wegkant leidde tot het missen van een drempel. Na enige vertraging kwamen we dan toch rond 16.00 u aan op de geplande camping. Prachtige plek aan het water.

De verdere week hebben we ons vermaakt met het bezoeken van leuke plaatsjes, koffie drinken, zwemmen, koffie drinken, mountainbiken, kanoën, koffie drinken, wandelen en nog veel meer leuks. Het weer was op twee dagen na prima en ook verbranden was mogelijk. Dat zegt genoeg.

Vergeet ik bijna dat ik de dinsdag ook nog jarig was. Bij deze wil ik iedereen bedanken voor de smsjes, mailtjes en kaartjes. Waardeer ik enorm, erg leuk!!! 26 jaar alweer, tjonge de 30 komt toch wel heel erg dichtbij...

Op donderdag kwam Sandèèèr (vaste commentator op deze blog) met zijn vriendin op de camping. Zij stonden (en staan) op een camping iets boven Karlstad. We hadden eerder al afgesproken dat het leuk zou zijn elkaar op Zweedse bodem te treffen, en zo gezegd zo gedaan. Na, jawel, koffie drinken op de camping gingen we toen met z'n vieren richting Rättvik alwaar we gingen zomerrodelen! Het weer was opnieuw prachtig en zo was ook het uitzicht. Alle vier vonden we dat rodelen prachtig: tot dik 60 km/u op een bakkie naar beneden... heerlijk! Ook hebben we daarna nog gemidgetgolft op een prachtige natuurbaan. Dat was een topdagje!

Gisteren was het dan al weer uit met de pret, de week ging vlot. De terugreis overigens ook en zo stonden we rond 16.00 u weer bij de Knektgatan de zooi uit te laden, nadat we bij Örebro nog een lekkere vette hamburger hadden gegeten. Yumm! Een half uur later reden pa en ma hier de straat uit, want ze hadden nog 100 km voor de boeg. Dat gedag zeggen is natuurlijk niet leuk, maar toen ze wegreden met de caravandeur open en het trapje vergaten kon het schateren niet uitblijven. Zij staan nu op de camping in Eksjö (waar half Apeldoorn deze zomer is geweest) en gaan vannacht dan met de boot van Trelleborg (S) naar Travemünde (D). Ze hebben vandaag in ieder geval weer prachtig weer!

Ik ga daar nu ook van genieten, nadat we de was hebben gedaan en de nodige post en emails verstuurd hebben. Denk dat ik een lekker rondje ga fietsen, zwembroek in de achterzak, en ergens een meertje in duik.

Morgen vertrekken we voor een paar dagen naar Göteborg, aansluitend op zaterdag een bruiloft in Herrljunga, zondagavond even thuis en maandagmorgen voor een klein weekje naar Cecilia's familie in Sundsvall. Veel reizen dus, maar ook veel genieten. Hoop dat jullie dat ook doen!!

Varma sommarhälsningar!

Triathlon

2007-07-30T10:05:00.001+01:00

Het is best een tijdje geleden dat ik een sportbericht heb geplaatst, dus ik vind dat dat wel weer een keertje kan, haha. Begin mei kreeg ik van een fietsmaatje in Linköping een mailtje of ik mee wilde doen aan een triathlon in een estafetteteam, als de afsluitende loper. Leek me best leuk, maar kijkend op de website van de betreffende club kreeg ik enorme kriebels om individueel mee te doen. De combinatie fietsen en lopen spreekt me erg aan, en ach dat zwemmen dat overleef ik wel dacht ik. Ik heb me toen dus aangemeld voor Gammalkils Minitriathlon: 380 m zwemmen, 18 km fietsen, 4,2 km lopen. En dat alles natuurlijk direct achter elkaar.

In de voorbereiding her en der wat tips opgedaan wat betreft kleding, schoeisel, training etc. Als ik iets dergelijks in de planning heb staan vind ik het altijd mooi om daar helemaal voor te gaan, trainen, voorbereiden etc. Heerlijk! Persoonlijke doel in dezen was om de gehele triathlon binnen het uur te volbrengen. Nadat ik vorige week donderdag nog een aantal keer mijn kledingwissels e.d. had geoefend was het afgelopen zaterdag dan eindelijk zover. Een verslag.

Gammalkil is een gehucht met een kerk, vijf huizen en een voetbalclub op 30 km ten zuidwesten van Linköping, klik hier voor een kaart. Zonder andere vervoersmogelijkheden en als warming-up besluit ik op de fiets te gaan. Voor vertrek check ik mijn lijstje twee keer opdat ik geen fundamentele dingen vergeet; voor drie sporten heb je immers heel wat nodig. Met een enorme rugzak klim ik rond 10.45 de racefiets op, het is niet warm, ik schat het zo'n 17 graden. In het zuidwesten doemen tot mijn grote schrik enorme regenwolken op, terwijl naast mij en achter mij de kraakheldere hemel te zien is. Ik heb me dit nog niet gerealiseerd of de regen komt met bakken uit de lucht, ocharme wat een ellende. In een volle sprint weet ik gelukkig nog aardig droog bij een bushalte aan te komen. Hier besluit ik te schuilen en ik trek wat warms aan. Het is nog geen 11.15 dus ik heb alle tijd, aangezien het aanmelden tussen 12 en 13 geschiedt. Nu is de regen op zich nog niet zo erg, doch wel de gedachte dat ik deels in deze kleding de wedstrijd moet doen en ook weer in delen van deze outfit terug moet later op de dag. Ik hoop het beste ervan, zet mij op het gammele houten bankje en eet een broodje. De minuten tikken gestaag voorbij en de regen blijft op het golfplaten dakje van de bushalte kletteren. Door de harde slagwinden komt de regen ook regelmatig het hokje in dus ik blijf allesbehalve droog. Rond om mij heen prijken blauwe luchten, maar boven mij en in het zuidwesten hangen noch immer grote grijze kluiten regen. Na goed en wel 40 minuten wachten wordt de regen minder en besluit ik direct te vertrekken. Nog geen 10 minuten later rijd ik in de stralende zon en plof ik mijn kleding zowat uit, wat een warmte en een broeierigheid. Na wat omrijden en zoeken kom ik dan om 12.30 u. droog en wel aan bij het clubhuis van Gammakils IF.

Hier haal ik mijn startnummer etc. op en kleed mij om. De sfeer is amicaal en er loopt van alles rond, van goedgetrainde zwemmers, met borstspieren waar je 'u' tegen zegt, tot vriendinnenclubjes die van deze triathlon een gezamenlijk uitje hebben gemaakt. Nadat ik op de wisselplaats mijn loopschoenen heb neergezet vertrek ik op de fiets naar het meer alwaar de start plaats zal vinden. Daar aangekomen heb ik al anderhalf uur op de fiets gezeten, maar voel me super. Op de wisselplaats bij het water leg ik zorgvuldig alles klaar zodat ik vlot en soepel van het zwemmen de fiets op kan. Dit wordt echter gruwelijk verstoord door de enorme zompigheid van de ondergrond. In de twee minuten dat ik mijn spullen klaarleg zak ik bijna 10 cm de drek in. Lekker dan, want ook straks moet ik hier mij omkleden en sokken en schoenen aan trekken. De oplossing vind ik in het opofferen van mijn regenjas als grondzeil, en ik leg daar mijn handdoekje op. Het gesleep met al mijn kleding werpt nu al zijn vruchten af. Om 13.45 u. volgt dan de introductie, waarin de belangrijkste regels worden uitgelegd. Alles is me duidelijk, laat maar knallen dat startschot, denk ik iets te hardop. Nog 10 minuten te gaan, de adrenaline begint te stromen. Nog één keer ga ik terug naar de wisselplaats om mijn omkleedroutine nog eens door te nemen, ik kan het nu bijna dromen: zwembril af, afdrogen, linker sok, linker fietsschoen, rechter sok, rechter fietsschoen, fietsshirt, fietsbril, helm, fiets pakken, gaan. Nog 5 minuten. Ik zwaai een beetje mijn armen los en voel het water, de temperatuur aan de kant valt mee, hoewel op het prikbord de twee teleurstellende cijfers 1 en 8 staan, 18 graden is het water. Ai, als ik daar maar geen last van krijg met fietsen. 'KNAL' klinkt het opeens en we zijn vertrokken.

In de voorbereiding heb ik besloten een schoolslag te doen om zo een constant tempo te houden. Gelukkig voor mij kunnen we een aardig deel het water in lopen, dus dat win ik al vast. Ergens in de middenmoot ga ik het water in. Rond mijn lichaam voel ik overal ledematen en ik merk ook dat anderen die van mij moeten voelen. Trap, stomp. Als sardientjes op elkaar zijn we op weg naar het keerpunt. Na enkele minuten is de rust echter wedergekeerd en heeft eenieder zijn plekje gevonden. Ik kan mijn slag goed houden en heb mijn ademhaling onder controle. Niet lang nadat ik rond het keerpunt ben zie ik de eerste topzwemmers al het water uitkomen (in minder dan 5 minuten). Zelf ben ik verrast dat ik meer dan de helft van de deelnemers achter mij kan laten en dat ik geen water in mijn zwembrilletje krijg. Ieder zijn pleziertjes. Na en geschatte 8 minuten kom ook ik het water uit gesprint, doe mijn brilletje af en knijp mijn fietsbroek leeg waar ik in gezwommen heb. Aangekomen bij mijn wisselplek ga ik op mijn handdoek staan en doe mijn gehele routine alsof ik het iedere dag doe en spring op de fiets. Na een lastig beginstuk met zandpaden waar ik op mijn racefiets niet alles kan geven komen we eindelijk op het asfalt. Ik voel me als een vis in het water, ik voel me goed, ik ga hard, zoef, zoef. Ik heb menig betere zwemmer voor me die ik stuk voor stuk voorbij kan fietsen. Ik kan mijn snelheid hoog houden en krijg zelfs de topzwemmers in het vizier. Ik zie dat zij samen fietsen, kop-over-kop, en dat mag officieel bij triathlon niet. Of het hier mag weet ik niet, maar ik voel dat ik me laat opnaaien. Ik probeer het om te zetten in energie en kom dichter en dichter bij de heren. Na 13 km fietsen kom ik naast ze, zeg nog iets in keurig Zweeds en speer bij ze vandaan. Maar aiaiai, wat een tegenwind ineens. Ik hang letterlijk schuin in de wind en moet zorgen dat ik niet met fiets en al in de greppel wordt geblazen. Hier hebben de heren achter mij veel voordeel van elkaar, en het competitiemens in mij grijpt dit aan om er nog eens een flinke snok aan te geven. Na iets minder dan 28 minuten heb ik het fietsgedeelte erop zitten. Op mijn sokken sprint ik naar mijn wisselplek en schuif gewiekst mijn schoenen in, die ik niet hoef te strikken. Ik weet niet hoeveel deelnemers ik voor me heb, maar aan de speaker en het juichende publiek te horen ben ik een van de eersten. Wat een atmosfeer, dat motiveert, dat geeft kracht. De wissel naar het lopen gaat me goed af, hoewel het door het grote snelheidsverschil met het fietsen lijkt alsof ik stil sta. Het is een lastig parcours, helemaal door het bos en over het gras, en de regen van vanochtend heeft het nog lastiger gemaakt. De grond zuigt de energie door mijn schoenzolen weg uit mijn benen, de pittige klimmetjes doen de rest. Toch voel ik me goed en loop maximaal door. Aan het einde van de eerste van twee ronden wordt ik ingehaald door een man die ik meen te herkennen als een van de twee fietsers. Als ik een minuut later door een ander wordt ingehaald weet ik het zeker. De gespaarde energie op de fiets benutten zij nu volledig, maar ze gaan wel flink harder dan ik. Zeker 15 seconden per kilometer en dat is fors. Mijn tweede ronde lijk ik zeker zo hard te gaan als de eerste, en de deelnemers die in hun eerste ronde zitten zijn mooie richtpunten op het parcours. De laatste 300 meter pers ik er nog een sprint uit, neem mijn pet af voor het knotsgekke publiek, en kom voldaan over de streep. Aldaar staat het Zweedse saft op mij te wachten en in de stralende zon kijk ik naar alle deelnemers die nog aan hun wedstrijd bezig zijn. Voor de één dagelijkse kost, voor de ander een sportief en persoonlijk doel waar nog maanden van wordt nagenoten. Voor het publiek en de speaker heeft iedereen een topprestatie geleverd, er wordt geklapt en gejoeld, ongeacht in welke tijd de deelnemers binnenkomen. Dat is het mooie van sport en van een dergelijk open evenement. Prachtig.

Zelf blijkt dat ik mijn persoonlijke doel ruimschoots gehaald heb op het moment dat ik mijn 'diploma' krijg. Een tijd van 54:08 (SCHATTING: 08:10 zwemmen, 01:10 1e wissel, 28:00 fietsen, 00:18 2e wissel, 16:30 lopen) is minuten sneller dan ik had durven dromen en het levert mij een 4e plaats in de einduitslag op. Van de 80 deelnemers is dat helemaal niet gek voor een eerste triathlon, met schoolslag. De uitslag staat hier.

Het is een sport die mij zeer goed zou liggen, en beter leren zwemmen zou zeker een uitdaging zijn. Jammerlijke is alleen dat er nauwelijks wedstrijden zijn en er geen vereniging is in Linköping. Het is zeker de moeite waard om me iets meer te oriënteren in deze bijzondere sport. De triathlon die ik gedaan heb is trouwens precies 1/10 Ironman. De volle Ironman is dus 3.8 km zwemmen, 180 km fietsen en tot slot een volle marathon, 42,195 km, hardlopen. De snelste heren doen dat in nets iets meer dan 8 uur..... oef.

Misschien moet ik eerst eens met een halve marathon beginnen.

Als beloofd: foto's

2007-07-30T09:55:00.000+01:00

Zoals ik in het vorige bericht beloofde komen hier dan wat foto's van de leuke dagen met Ilja en Diana.

Zwemmen in de buitenlucht: Dat water is heus niet warm...

AAP 700: Passend kenteken

Aankomst in Söderköping waar mijn ouders nu zijn

Reuze-Ilja of mini-huisje?

Een enorme ijsco op het 'grote' plein in Söderköping, lekker hoor!

Uitstapjes

2007-07-11T11:40:00.000+01:00

Met het schaamrood op de kaken is hier dan eindelijk na 22 dagen weer eens een nieuw bericht op mijn site. Een combinatie van veel studeren en toch ook wel wat leuke dingen doen is hier debet aan geweest. Hoog tijd voor een update dus.

De anderhalve week na het sinaasappelincident was eigenlijk relatief rustig. Naast dat ik veel gelezen heb voor mijn scriptie ben ik ook regelmatig op de sportschool geweest. Redelijk wat les gegeven, maar ook mijn examen voor de opleiding gedaan. Dat houdt zoveel in als het filmen van een korte speciale les. Dat was best spannend, het resultaat is nog niet binnen. In het kader van klussen met je duim er tussen ben ik ook druk geweest om ons balkon aan een kleine metamorfose te onderwerpen. Een werktafel-plantenbankje is het geworden en trots als ik ben heb ik daar natuurlijk een foto van.

Balkonproject: Het is meer dan alleen een plank...

Zaterdag 30 juni (een zonweerdag, zie foto) kwamen dan Ilja en Diana voor een paar daagjes bij ons, erg gezellig.

Een dubbele regenboog en zwarte wolken vanuit de keuken, strak blauw en zon vanaf het balkon

We hebben veel leuke dingen kunnen doen, haast teveel om op te noemen. Bijzonder was natuurlijk de fietstrip en het zwemmen op maandag (in het buitenbad!), de roadtrip met de huurauto naar het pittoreske Söderköping op dinsdag, en het vele lekkere eten ieder dag. Helaas kom ik nu tot de ontdekking dat de foto's allemaal nog bij Cecilia op de telefoon staan (en bij Ilja en Diana op de camera). Deze volgen asap.

Het vertrek van de twee gasten liet een enorme leegte in het huis wat direct weer werd omgezet tot drukte in het hoofd. De scriptie had natuurlijk een aantal dagen stil gelegen en verdiende weer alle aandacht. Afgelopen dagen kon ik gelukkig goed doorwerken en dat resulteerde in een aantal goede hoofdstukken. Een kleine break was er afgelopen maandag.

Martin (vriend, collega-filosoof/hardloper) belde mij vorige week of wij zin hadden met hem en zijn vriendin Anna-Lena een aantal uitstapjes te maken. Aanleiding hiertoe was dat zij (1) in het tijdelijke luxe bezit waren van een automobiel en (2) een boek hadden gekregen dat vrij vertaald neerkomt op 'De natuur in Linköping - Een uitstapjesgids'. Combineer die twee feiten en je loopt een aantal dagen later in grotten te klauteren, langs watervallen te struinen en te picknicken aan de rand van een ravijn. Leuk om eens wat meer van de natuur te zien hier. Hoewel ik op de racefiets nog wel een aardig deel van het land zie, is met de auto toch net wat meer bereikbaar. Pas dan ontdek je hoe mooi en spectaculair het toch echt wel is. Ook zijn we wat leuke en lange klimmen gepaseerd met de auto, die staan nu dus met rood omcirkeld in de fietskaart.

De grotten van 'Trollegater'... what's in a name ;)

Picknic bij 'Åbobranterna' tussen het mos

Deze kleine opening leidt naar de 'Soltorpsgrottan': wie gaat er eerst?

Na dagen van aanhoudende regen stroomde het water heftig bij de 'Ingvastebo kvarn'

Sinaasappels

2007-06-19T10:18:00.001+01:00

Het is weekend en de zon schijnt. Het eendenpaar dat al weken voor ons huisje genesteld is ligt te luieren op het warme asfalt. De beestjes laten zich in hun noodzakelijke siësta niet afleiden door de buurtkinderen die vrolijk hun rondjes om hen heen fietsen. Zij laten zich niet gek maken.

Geïrriteerd door het kabaal van de spelende kinderen besluit ik het werk even neer te leggen. Ik klap de laptop dicht en stel voor een wandeling naar de supermarkt te maken. Cecilia is vrij van haar werk vandaag en heeft ook wel zin om een frisse neus te halen. We graaien wat tassen bij elkaar, schuiven gewiekst onze schoenen in en vergeten dit keer niet onze bonuskaart. De supermarkt bevindt zich op een klein winkelcentrumpje amper een steenworp bij ons vandaan. Echte boodschappen hoeven we vandaag niet te doen, maar voor het avondeten hebben we nog wel een en ander nodig. Omdat het zomers is besluiten we ook lekker verse sinaasappels te kopen; we zien ons al zitten bij het ontbijt op het balkon... Nu hebben we de keus uit een aantal soorten appeltjes van oranje. Een van deze soorten is de gewone sinaasappel, ofwel de vrucht van de Citrus Sinensis. Waar ik door de taal bij mandarijnen direct aan China denk, komt die gedachte bij de sinaasappel pas veel later. Vreemd eigenlijk, want de naam verraadt het al direct: 'China's appel'. Cecilia ontwaakt mij uit deze gedachten en vraagt of we een netje van deze oranje jongens zullen kopen. Als drager van het rode mandje geeft ze mij het netje met 5 sinaasappels, Euroshopper, 1 kg. Nederlander en kritisch consument als ik ben leg ik uit een vreemd soort dwang dit netje op de weegschaal aldaar op de fruitafdeling. Mijn vermoeden wordt helaas met keiharde digitale gegevens bevestigd. Ergens in een warm oord, of voor mijn part een koude fabriekshal in Polen, staat een verpakkingsmachine voor sinaasappels met wel heel ruime marges, dat kan niet anders. Het betreffende netje tikt nog net geen 740 gram aan en mist dus anderhalve sinaasappel. Bij 900 gram had ik het netje en Euroshopper mijn zege gegeven, maar bij deze verontrustende cijfers gaat er toch een aantal alarmbellen rinkelen. Een van die bellen heet rechtvaardigheid, een ander portemonnee. Ach, maar het kan toch een foutje zijn? Wetenschappers als we zijn trekken we willekeurig nog een aantal netjes uit de kisten. Zonder weegschaal is echter al duidelijk dat het foutje niet in een enkel netje zit, doch op zijn minst in deze hele lichting. Treurig genoeg vind ik zelfs een netje met vier arme sinaasappels waarvoor de digitale weegschaal een magere 478 gram aangeeft. Dat is een dure kilo denk ik hardop en de dienstdoende groenteman kijkt mij verontwaardigd aan.

Maar dan denk ik terug aan het eendenpaar bij ons beneden. We laten onze alarmbellen voor wat ze zijn, pakken zes losse sinaasappels en rekenen keurig af. We laten ons niet gek maken, daar is het leven te mooi voor.

Weekje Holland

2007-06-15T16:33:00.000+01:00

Tjonge, wat vliegt de tijd. Het is ook nu weer vrijdag, maar dan al weer twee weken later. Zoals de meesten van jullie weten ben ik in de tussentijd een week in Nederland geweest. Een week die ik vrij had gepland van studiegerelateerde zaken, tijd genoeg dus om leuke dingen te doen en mensen te bezoeken. Een kort verslagje [edit: best lang eigenlijk].

Woensdag (6 juni dus) aangekomen in Weeze alwaar de vader mij ophaalde. Thuis wachtte moeders al met een lekkere warme hap. Daarna gingen pa en moe naar het Zonnehuis in Beekbergen waar zij een optreden hadden met hun koortje Vision. Ook ik ging daar even later heen, nadat ik uit verzorgingstehuis de Matenhof mevrouw Leiker had opgehaald. Een 97 jarige dame in topconditie die graag het mini-concert wilde bijwonen. Hoewel de koorleden zelf vonden dat het 'zwaar zingen' was, vond ik als luisteraar dat het best goed klonk en vooral leuk om ze weer eens te horen. Het liefst zat mevrouw Leiker er nu nog om er over na te praten ;)

Donderdag weer ouderwets bruine boterhammen met hagelslag als ontbijt en in de middag diploma-uitreiking van Rogier. Broerlief heeft zijn diploma van Toerisme nu echt op zak, ondanks dat hij al ruim twee maanden in die branch aan de slag is. Rogier verkoopt reizen voor bedragen waar ik zeker een jaar van kan leven, maar dan heb je ook wat. Kijk hier maar eens.

Vrijdag bijna de hele dag thuis doorgebracht. In de ochtend boodschappen gedaan met moeders (leuk om in NL weer eens in de supermarkt rond te snuffelen) en in de middag met vader in de tuin zitten kletsen bij ruim 30 graden. Dat gesprek duurde dan ook niet heel lang, pffff... Die avond heb ik 'mijn' couscous sallade gemaakt die goed in de smaak viel, toch familie? 's Avonds kregen we gezellig de Ariannes op bezoek en hebben we de foto's van hun weekend hier in Linköping bekeken, leuk!

Zaterdag de hele dag op pad geweest met drie generaties Brüggemann-heren. Opa, vader, Rogier en ik zijn een dagje weg geweest. Opa wilde ons als oud Indië-veteraan graag het Nationaal Indië-Monument in Roermond laten zien. Prachtig om in de auto alle verhalen te horen over die tijd, van het moment dat hij zich vrijwillig aanmeldde tot het moment dat hij terugkwam. Boeiende, spannende, leuke en toch ook trieste verhalen. Na een bezoek aan het monument (foto) zijn we ook bij een enorme Duitse oorlogsbegraafplaats in Ysselstein geweest. Zeer indrukwekkend, al die jonge gasten... Bijna thuis trakteerde opa op een etentje bij Afslag 32 (was 'Goudreinet). Een topdag!

Zondag eerst lekker met Sigrid een filmpje gekeken en tegen de middag naar Arnhem. Daar stond opnieuw een nationale MTB wedstrijd op het programma die ik niet kon missen natuurlijk. Ook vader wilde deze keer niet alleen kijken, maar ook zelf meedoen. Het parcours was echter loodzwaar en vlak voor de start begon de temperatuur ook flink op te lopen. Nadat ik van Gerton (van mijn oude club Bar-End) zijn fiets had geleend konden we ons beide bij de start opstellen. Vader met nummer 249 en ik met 250: beiden helemaal achteraan in het veld dus. In de eerste ronde had ik moeite naar voren te rijden en moest een aantal keer van de fiets af, ik passeerde na 1 ronde als 51e. Daarna kon ik echter lekker mijn rondjes rijden en voelde me goed. Na 4 rondes en 78 minuten wedstrijd rolde ik als 34e tegelijk met de vader over de streep, die toen precies 3 rondes had gereden. Mooier kon toch niet?! Beide net zo voldaan en trots op elkaar. Zondagavond vervolgens op bezoek geweest bij Sandèèèr, die net zijn intrek had genomen in zijn nieuwe flat aan de Germanenlaan. Lekker bijgekletst en zijn prachtige stekje bewonderd. Ook gaan we elkaar in de zomer op Zweedse bodem treffen... Sander heeft een voorliefde voor Zweden :)

Maandag een groot deel van de dag bij Ilja geweest. Hij was toevallig dat weekend ook in Nederland, nadat hij zijn tentamens in Londen had afgewerkt. Nu is het wachten op de resultaten. Wij hadden dus ook genoeg te kletsen en ook wij zullen elkaar over enkele weken weer op Zweedse bodem treffen, wanneer Ilja met Diana hier komt. Maandagavond ook nog even bij de familie Van Dommelen geweest. Helaas waren Arjen en Martin er niet, maar het was gezellig. Ik had een aarbeienplantje van hen meegekregen voor bij ons op het balkon. Druif als ik ben ligt dat nu nog netjes in een zakje bij pa en moe in de achtertuin... schandalig :s

Dinsdagmorgen bij Beppe (=oma, Fries) op de koffie geweest. Lekker even zitten babbelen onder het genot van een heerlijke appelkoek. Oma als ze is kreeg ik bij het weggaan nog een paar euri om op de markt een visje te kopen :) Uiteindelijk werden het loempiaatjes, nou die gingen er ook in moet ik zeggen. Dinsdagavond bij Bertwin en Jan geweest, die mij hadden uitgenodigd bij hen te eten. Samen lekker Buritto's gemaakt en al kletsend naar binnen gewerkt. Tjonge, wat is dat lekker. Ik kon echter niet de hele avond blijven want 's avonds kwam Menno (sigrids vriend) nog even. Niet alleen om mij gedag te zeggen, doch ook om zijn gemillimeterde zomerkapsel aan de familie te showen ;)

Tsja en woensdag was het dan al weer tijd om te gaan. 's Ochtends eerst nog een zeer indrukwekkende en trieste documentaire op DVD gezien: Deliver us from Evil. Wil er niet teveel over schrijven, dit is iets om zelf te kijken. In de middag weer door de vader naar Weeze gebracht en nadat we in de zon nog iets hebben gedronken het vliegtuig ingestapt. Opnieuw een vlotte reis, want tegen 20.30 kon ik alweer bellen dat ik thuis was.

Het 'gewone' leventje is weer volop bezig, wat ook betekent dat ik nu gauw Cecilia moet helpen koken.

Vi ses!

Zwaar, maar leuk weekje

2007-06-01T18:08:00.000+01:00

Vrijdagavond, een mooi moment om rustig de voorbije week te overdenken :) Wat betreft werk na de zomer lijkt er een lichtpuntje te zijn. Op de middellange termijn is er een aantal promotieplaatsen beschikbaar op de afdeling waar ik nu ook studeer. Deze plekken zijn echter niet voor januari open en ook dan is het nog maar de vraag of ik een plaats krijg toegewezen. Ze hebben mij al veel hoop ingepraat, maar garanderen kunnen ze niets. Tot die tijd kan ik waarschijnlijk deeltijd als 'ethicus' in een onderzoeksproject aan de HU (gezondheidsuniversiteit) hier in Linköping aan de slag. Als het allemaal doorgaat zou dit voldoende zijn om een aantal maanden te overbruggen. Spannend dus.

Dinsdagavond zou ik spinning geven, maar opnieuw was er slechts 1 deelnemer. Op dinsdagavond is het de laatste tijd erg slecht, zeker op mijn 'lange' les. Deze deelnemer vond het, net als ik, niet echt wat om met z'n tweeën een les te doen, dus zij ging liever fitnessen. Voor mij betekende dat een avondje extra rust wat met het oog op de dagen die komen gingen niet verkeerd was.

Woensdagmiddag had Cecilia haar grote tentamen. Nou ja, heel veel leren en eigenlijk maar een kort tentamen. Twee vragen, mondeling. Als je er een goed had was je al binnen. Bij de eerste ging het mis, maar de tweede ging ze als een speer en haalde aldus het tentamen! Dit was een belangrijk tentamen, ook met het oog op een hertentamenvrije zomer, haha. Super!

De stemming was dus goed die dag, dus dat was ook goed voor de moraal voor mijn tijdrit van die avond. Ik was al op tijd bij de start, beetje kletsen, beetje kijken en natuurlijk lekker warmrijden. Om 19:40 vertrok ik voor mijn 20 km bij de H Senioren (zelfde parcours als de vorige ritten, heuvelachtig dus!). De knakker die voor me zou starten was veel te laat bij de start, dom, dus ik had niets om op te jagen. Desalniettemin voelde ik dat ik erg diep kon gaan. Lang geleden dat ik mezelf zo'n pijn kon doen. Klinkt raar, maar dan ben je goed in vorm. Ik zag dat mijn snelheid goed hoog lag, ook vergeleken met mijn laatste tijdrit toen de tantes hier waren. Na 31:21 kwam ik over de streep en werd daarmee 3 van de 4. Op het podium dus (foto volgt wellicht)! Nu zegt 3 van de 4 niet zoveel, maar mijn tijd natuurlijk wel. Een handjevol reed onder de 31 minuten en dan kwam ik eigenlijk al... niet gek! Kijk hier maar eens voor de tijden. Eigenlijk zijn er teveel categorieën waardoor er weinig deelnemers per categorie zijn. Maar daardoor heb ik nu wel een cadeaubon gewonnen :)

Ik was helemaal kapot die avond, dus flink de energievoorraden aangevuld en op tijd naar bed. Dit was nodig, want donderdag stond immers de Bloedsomloop op het programma. Ik werd gelukkig frisser wakker dan ik had gedacht, hoewel ik het wel in de benen kon voelen. Om 18.15 hadden we met Martin afgesproken en hebben vervolgens samen de start van de 10 km gekeken. Wij startten iets later voor de 5,3 km. Het zag werkelijk zwart van de mensen met zo'n 9000 deelnemers totaal op beide afstanden. Het was dus een kwestie van goed bij elkaar blijven en afspreken waar elkaar na afloop weer te ontmoeten. In tegenstelling tot Martin en Cecilia, die meededen aan de gezamenlijke warming-up (foto), heb ik rustig alleen warmgelopen.

De gezamenlijke warming-up

Met nog 5 minuten te gaan nog een paar sprintjes getrokken en toen onder het lint doorgekropen om zo vooraan te starten. Brutaal dacht ik dat ik wel bij de eerste 25 zou eindigen, dus ik vond dat wel kunnen, haha. Het startschot klonk en ik schoot met de eersten weg. Algauw moest ik een klein groepje laten gaan, maar kon mijn tempo goed houden. Ik voelde me sterk en mijn kilometertijden bewezen dat ook, dat motiveert! Ik wist niet exact op welke positie ik liep, zeker niet toen we halverwege ook nog eens middenin de lange afstand terecht kwamen. Het zig-zaggen maakte het nog leuker dan het al was. Terug in de arena was er nog 300 meter te gaan en kon ik nog een mooi sprintje trekken. Voldaan kwam ik over de streep. Een paar minuten later kwam ook Martin binnen, en daarachter Cecilia die de hele race in en keer heeft uitgelopen. Knap! Na afloop waren de resultaten snel bekend en stond ik geregistreerd als 14e (van de 1000+ heren), wat klopte voor mijn gevoel, in een tijd van 19:44 (wat niet klopte aangezien ik 20:17 klokte). De uitslagenlijst die op internet staat geeft echter aan dat ik 5e ben geworden: klik hier! Cecilia werd 1063e (bij de eerste 50%) en dat zie je hier. Maar zoals je ziet is het gat tussen de nr. 4 en mij te groot, daar mist een 9-tal namen. Trots en tevreden ben ik toch wel, kijkend naar het minimale aantal uren dat ik dit jaar gelopen heb en naar de zware inspanning daags voordien. En het was vooral heel erg leuk!

Een filmpje van het evenement: http://corren.pi.se/index.aspx?id=292

MTB tijdrit Norrköping

2007-05-29T10:48:00.000+01:00

Eergisteren, daags na de heerlijke couscous, ging de wekker al weer vroeg. Maar niet vroeg genoeg, want net als vader lief zat deze jongen op zondagmorgen ook al weer om 7 u aan het ontbijt. Dit keer was dat wel goed, want het ontbijt moest natuurlijk verteerd worden voor mijn wedstrijd. Na een berg brood te hebben gegeten werd ik om 8:30 opgehaald door clubgenoot Dag. Voor 10 u mochten we het 2,5 km lange parcours verkennen, voordat de jeugd werd losgelaten op de baan. We hadden tijd om het rondje twee keer te fietsen en dat was geen luxe. Het was een technisch lastige baan, doch helemaal te fietsen en niet enorm angstaanjagend. Mijn start stond gepland om 11:36, dus ik had nog een uurtje om de andere categorieën aan te moedigen. We waren met een stuk of 10 van de club, dus dat was leuk. Rond 11:15 besloot ik mijn warming-up te doen. Een warming-up voor een wedstrijd is totaal anders dan een normale warming-up voor bij voorbeeld een spinning les. Voor een wedstrijd is het zaak alles op scherp te zetten en op het laatst een paar keer vol te sprinten zodat na de start hart en spieren direct op wedstrijdtempo kunnen draaien. Afijn, op dat moment ontdekte ik dat mijn voorband halfzacht stond. Dit is een tubeless band (zonder binnenband, net als bij een auto) dus ik dacht dat ik simpelweg wat lucht verloren was toen ik op een steen kletste. Na wat pompen mijn warming-up gedaan en met 10 minuten te gaan mij naar de start begeven. Tot mijn grote schrik hoorde ik nu toch echt lucht uit mijn band lopen en wist ik dat deze het niet de hele wedstrijd ging redden. Als noodoplossing een wiel van iemand geleend, de remmen aangepast en wat meer lucht gegeven. De starter begon toen wel zorgelijk te kijken en ik wist het al: ik was te laat. Ik mocht echter gewoon 15 seconden later vertrekken. Direct voelde ik al dat ik weinig remkracht op het voorwiel had (de blokjes pasten slecht op het type velg) en dat deze ook nog eens licht aanliep. Het rijden zelf ging goed, ik voelde me sterk en op een paar foutjes na ging het technisch beter dan ik had gehoopt. Zeker de 3e ronde kon ik overal goed doorfietsen. Met rondetijden van 8:36/8:40/8:36 ging het ook nog eens lekker constant ook.

Hartslagcurve van de wedstrijd waarbij goed te zien is dat ik de eerste ronde nog niet warm was

In mijn categorie Senioren/Elite waren er 9 starters, 7 finishers en ik was 6e geworden. De tijd die ik op mijn klokje had staan stond niet zo in de uitslagen door mijn te late start, waarmee ik 15 seconden extra aan de broek kreeg. Desalniettemin was ik erg tevreden met mijn prestatie en mocht ik zelfs nog naast het podium plaatsnemen (zie foto). Er werd schandalig hard gereden in mijn categorie, want ter vergelijking was ik in de klasse Heren 30 (onze masters) 3e geworden van de 10. Ach, zo blijft het een uitdaging en is er in ieder geval altijd strijd... winnen zal ik hier echter niet doen. Dan moet ik terug naar de sportklasse ;)

Gedeelde winnaars op het podium en die jongen met die bril...yep: Jelmer
(Foto Ove)

Couscous enzo

2007-05-26T19:54:00.000+01:00

Na het vertrek van de tantes is er de afgelopen week veel gestudeerd. Ik ben verder gegaan met mijn master thesis, waar ik nu echt mee op de goede weg ben, en Cecilia is druk voor haar tentamen van komende woensdag. Dat is een enorm groot en belangrijk tentamen, dus allemaal duimen ;)

Dit weerhield mij er echter niet van een nieuw gerecht te proberen. Tijdens het boodschappen doen gisteren werd ik getrakteerd op een klein hapje van een sallade en die smaakte zo goed dat ik direct alle ingrediënten heb aangeschaft. Sommige wel in Euroshopper variant weliswaar, haha. Hoofdbestanddeel in de sallade is couscous, een meelproduct uit de Noord-Afrikaanse keuken. Met name vanwege de ongelofelijk korte bereidingstijd vond ik het leuk om dit te proberen. Mijn recept voor vier personen, Couscous maaltijdsallade:

Ingrediënten

4 dl water

4 dl (volkoren) couscous

300 gr gegrilde kipfilet (koud)

150 gr verse bladspinazie

100 gram feta

4 theelepels pesto

2-3 eetlepels olijfolie

Citroensap, zout, zwarte peper

Bereidingswijze

Breng het water met wat zout aan de kook en haal het vervolgens van het vuur. Giet de couscous in de pan en laat het 5 minuten staan. Roer het vervolgens met een vork. Snijd de spinazie in kleinere stukjes, even met koud water afspoelen. Indien niet kant-en-klaar, snijd de feta in kleine blokjes. Snijd ook de gegrilde kip in kleine stukjes, doch groter dan de feta.

Neem een grote salladeschaal en giet daarin de olijfolie, de pesto en de feta. Even roeren. Vervolgens de couscous, spinazie en kip toevoegen. Op smaak brengen met citroensap, zout en peper. Even in de koelkast en eventueel serveren met een broodje op tafel.

Eet smakelijk :)

Of het ook goed zal werken als sportvoeding zullen we morgen zien. Dan rijd ik een mountainbikewedstrijd in Norrköping (40 km NO van Linköping). Dit is een tijdrit over een kort parcours van 2,5 km. In mijn categorie, heren senioren, rijden we 3 rondes, een erg korte wedstrijd dus. In tegenstelling tot een normale wedstrijd, start in een tijdrit iedereen individueel, met tussenpozen van een minuut, en worden de eindtijden vergeleken. Dit is mijn eerste wedstrijd bij de licentiehoudes en de lokale toppers staan aan de start dus ik verwacht er niet te veel van. Maar... de benen zijn geschoren en ik heb er goed zin in, hehe. Verslag zal natuurlijk volgen.

Weekend met de tantes

2007-05-21T13:59:00.000+01:00

Sinds mijn vorige berichtgeving heeft mijn onderzoeksproject al meer vorm gekregen. Ik ben bezig met het schrijven van een theoretisch kader en heb ook mijn eerste 'data' al verzameld. Toch is de exacte richting nog wat onduidelijk, maar hopelijk wordt dat beter aankomende donderdag. Dan heb ik een gesprek met mijn begeleider, zodat ik daarna netjes jullie allen kan meedelen hoe ik verder ga.

Het vorige weekend voor het eerst weer eens lekker hardgelopen. Die vrijdag samen met Cecilia in een rustig tempo 4,5 km gelopen en daarna op zaterdag zelf 10 km gelopen. Door het vele fietsen zal een toptijd er volgende week tijdens de Bloedsomloop niet inzitten, maar ik heb er al zin in!

Naast het fietsen en studeren vorige week waren we ook druk bezig met de voorbereidingen voor de komst van mijn twee tantes, de 'Ari/jannes'. Voor hun komst afgelopen donderdag moest natuurlijk een en ander geregeld worden. Zo hebben we een paar fietsjes geregeld en rijklaar gemaakt, het diner voorbereid, de hele keet schoongemaakt en constant de weersverwachtingen in de gaten gehouden. Nou met dat laatste zat het wel goed. Al direct bij aankomst was het prachtig weer en konden wij de tantes in zonnig Linköping ontvangen met een lekker dinertje. Na wat bijkletsen even het 'programma' besproken en maar besloten dat we een lekkere fietstocht zouden maken op de vrijdag.

Enorme schik tijdens de fietstocht

Ik vond het natuurlijk leuk om een mooi stukje Zweden te laten zien, zoals ik het altijd tijdens mijn zomervakanties beleefde (Arianne was nog nooit in Zweden geweest en Arjanne 1 keer in 1980). Daarom zijn we naar het zuiden gefietst en hebben we grote delen van mijn vaste trainingsrondje gereden. Halverwege zijn we van de grote weg af gegaan en via een grindpad naar een meer gelopen. Daar stond een aantal zomerhuisjes en met 'toestemming' van de locals hebben we toen heerlijk gegeten en genoten aan het water, bij het huis van de scouting. Na een korte siësta hebben we toen onze weg vervolgd om uiteindelijk 38 km op de teller te hebben staan. En op de fietsen die wij voor onze tantes hadden gefixt is dat niet niks, zeker niet over alle heuvels! Klik hier voor de route die wij hebben gefietst, met de picknic-plaats aan het water. In de avond werd ons een heerlijke maaltijd door de tantes geserveerd, waarbij vooral de hoeveelheid vis opviel :) Heerlijk.

Uitzicht vanaf de picknic plaats, behoeft geen toelichting

De tantes in afwachting van wat de 'grillmeister' gaat serveren

De zaterdag hadden de tantes lekker op eigen houtje de innercity verkend en werd de nodige shopping gedaan. Later hebben wij hen even vergezeld om samen naar de orkestparade te kijken en luisteren. Dit weekend was namelijk het Studenten Orkest Festival in de stad. En zoals Arjanne al zei: "altijd als wij ergens op vakantie zijn dan is er een feestje". Die avond werden wij vervolgens getrakteerd op een heerlijk dinertje bij Tropikhuset aan de rand van het stadspark. Mooi en lekker.

Diner tussen de tropische gewassen

Gisteren, zondag, had Cecilia de morgen gereserveerd om te studeren en heb ik stiekem nog even een tijdrit gereden. Dit keer was het van de plaatselijke wielrenvereniging en een tikje langer dan de vorige keer: 30 km. Met mijn oude tijdritstuurtje, dat de tantes op verzoek hadden meegezeuld, ging het als een trein. De benen waren goed en het weer was heerlijk. Na 45:31 over het heuvelachtige en winderige parcours rolde ik tevreden over de streep (en zag dat het eigenlijk maar 28,5 km was). Tegelijkertijd hebben de tantes de Oude Stad en de domkerk bezocht. Zo werd ook nog een leuk graantje Zweedse cultuur meegepikt. Om 16 u was het dan verzamelen aan de Knektgatan want er stond een spinningles op het programma. De tantes wilden de uitdaging aangaan om mijn spinningles mee te doen. Nou, met hun fietservaring was dat duidelijk geen probleem en werd er lekker gezweet. De instrukteur was erg trots op zijn tantes. Het weekend werd afgesloten met een lekkere pastasallade op het balkon en een goede nacht slaap.

De tantes zullen nu ongeveer landen op Eindhoven Airport, de tijd gaat snel als je het leuk hebt. Het was een super weekend en op een gebroken tand en een kapotte bril zat eigenlijk alles mee ;) Tantes bedankt!!

Deze week als gezegd hopelijk meer duidelijkheid over mijn onderzoek en verder een rustig weekje. Alleen een extra spinninglesje op woensdag en verder de batterijen opladen. Volgende week staan er namelijk 3 wedstrijden in 5 dagen gepland.

Mera Lera MTB

2007-05-10T07:09:00.000+01:00

Voorlopig is dit even de laatste posting over fietsen, ik weet namelijk ook dat veel mensen die hier lezen daar niet op zitten te wachten (of toch?). Na de wedstrijden die ik hier gereden heb hoorde ik via-via dat 'men' mij wel bij de plaatselijke MTB club wilde hebben. Ook de organisator van de wedstrijd van afgelopen zaterdag vond dat ik toch eigenlijk wel een wedstrijdlicensie moest aanschaffen. Al met al, ook na overleg met de afdeling financiën, heb ik gisteren besloten lid te worden en een licensie aan te schaffen. Ik ben nu dus hier lid van Mera Lera (dat betekent niet 'meer leren', maar iets als 'meer klei/modder' of zoals u wilt 'meer bagger') en ga de wedstrijden die nog komen gaan rijden in de categorie Heren Senioren (tjonge wat klinkt dat oud...). Deze categorie is vergelijkbaar met de categorie Amateurs in Nederland, waar ik de laatste 3 seizoenen bij reed.

Gisteravond als training hier aan een informele wedstrijd meegedaan, georganiseerd door een sportschool en Saab. Er stond een tijdrit van 24 kilometer op het programma, een weg van 12 km heen en ook weer terug. Dat wil zeggen, deelnemers starten om de minuut en proberen zo snel mogelijk deze afstand af te werken op de fiets, alleen dus. We waren met een man of 15 en ik startte als 2e nadat ik al 1,5 uur rustig getrain had. De eerste 12 kilometer gingen behoorlijk vlot en ik haalde mijn voorganger bij het keerpunt in. De terugweg begon ik het overal te voelen, maar ik kon mijn tempo redelijk houden. Het licht geaccidenteerde terrein (vergelijkbaar met een Berg en Dalweg van Beekbergen naar Hoenderloo) en de matige wind maakte het zwaar en moeilijk om soepel te fietsen. Ik kwam binnen in een tijd van 39:30 en was wel tevreden eigenlijk. Ik werd daarmee 6e, met de kanttekening dat ik op een normale racefiets reed, in tegenstelling tot de nummers 2, 3 en 4 die op een tijdritfiets reden. De nummer 1 reed echter ook op een normale racefiets en trapte de 24 kilometers weg in een tijd rond de 36:20, een dikke drie minuten rapper dan ik dus. Maar ja, die gast wint alles hier in de buurt dus dat is geen schande :)

Hoewel ik dus weer meer op de fiets zit ben ik het grootste gedeelte van de dag toch aan het studeren ;) Zo stap ik nu op de fiets om in de bibliotheek te lezen, alwaar ik mij beter kan concentreren dan hier thuis. Ik stort mij in het werk Discipline, toezicht en straf van Michel Foucault (in het Engels weliswaar). Dit vormt deels de basis van de theorie die ik ga gebruiken voor mijn onderzoek. Meer daarover in een volgend bericht!

Winst in Finspång!

2007-05-05T19:57:00.000+01:00

Vanmorgen was het dus tijd voor mijn tweede échte wedstrijd. Na een stevig, doch beter ontbijt dan vorige week alweer vroeg op pad naar Finspång. Daar om 09.00 uur aangekomen, ingeschreven en een rondje verkend. Direct bleek al dat dit veel meer mijn rondje was dan afgelopen woensdag of zaterdag: redelijk wat klimmen en niet té technisch. Om 10.03 was de start en ik had mij voorgenomen iets rustiger van start te gaan dit keer. Echter, het tempo lag in het begin zo laag dat ik direct de kop nam, in de hoop dat er daarna nog wat voorbij zouden komen waar ik achteraan kon. Toen we van de startstrook het bos in draaiden lag ik echter nog steeds aan kop en draaide toen de gaskraan iets verder open.

Op de langste klim in het parcours (foto: Dag Helstad)

Op het einde van een technische strook kreeg de nummer 2 een klein probleempje waardoor meerderen moesten wachten. Een klaar teken om vol gas te geven dus. Op de lange klim in het parcours kon ik nog iets verder wegrijden (zie foto) waardoor ik het moeilijke technische gedeelte iets rustiger aan kon doen. Wellicht daardoor, in combinatie met een kleine schuiver van mij, kwam de nummer twee bij mij aansluiten aan het einde van de laatste ronde. Hij wilde de kop niet overnemen en ik wilde hem ook niet uit de wind zetten, met als gevolg dat het tempo flink zakte. Ja zelfs de nummer drie kreeg ons weer in zicht. Aan het begin van de tweede ronde probeerde ik weg te rijden en dat lukte redelijk. Toen hij net als in ronde 1 problemen kreeg bij die technische strook heb ik zonder twijfelen volle bak gereden. De tweede ronde ging ook technisch veel beter en uiteindelijk kwam ik met zo'n 40 seconden voorsprong als eerste over de streep. Achteraf gezien heb ik niet alles hoeven geven. Voor een resultaatoverzicht klik hier.

Doordat deze 'sport' categorie een wat vreemde categorie is (men mag ook starten zonder wedstrijdlicensie) was er geen podium met prijsuitdeling. Jammer, maar het mocht de pret niet drukken. Ondanks dat de tegenstand niet zo groot was, is het natuurlijk leuk om eens te winnen :D

Bloempjes, boeken, bikes en beats

2007-05-04T11:48:00.000+01:00

Waar Nederland zo'n vier weken geleden al in een groen jasje gestoken werd is deze week Zweden aan de beurt. Bij oplopende temperaturen en veel zon zijn dan ook hier eindelijk de bomen en struiken aan het bloeien. Het is nog niet volop, maar dat zal na zondag (20 graden) anders zijn. Ik las dat in Nederland geen noemenswaardige neerslag was gevallen sinds 22 maart, ongelofelijk. Dat wordt dus glad op de wegen als het maandag gaat regenen!

De afgelopen week stond in het teken van het afronden van mijn twee specialisatievakken. Daarvoor moeten we een grote recensie schrijven over alle literatuur die we gelezen hebben. Vervolgens kunnen we dat materiaal dan weer gebruiken als begin voor ons onderzoek, waar de master thesis uit moet volgen. Vanaf volgende week ben ik daar dus druk mee en zal ik ook op de blog uit de doeken doen waar dit onderzoek over zal gaan.

Na de teleurstellende wedstrijd van zaterdag (zie onderstaand bericht) heb ik de afgelopen week gewoon lekker kunnen trainen (spinning, hardlopen, mtb'en). Zo had ik gelezen dat er woensdag een MTB trainingswedstrijdje hier in Linköping was. Dinsdag heb ik heerlijk in het zonnetje dat parcours verkend, dat overigens weer verdraaid lastig en technisch was (niet mijn ding). Woensdagavond was er een wedstrijd over 3 rondjes, met 23 man aan de start, inclusief ondergetekende. Met opnieuw een rappe start bergop (ik kan het niet laten) draaide ik na de afdaling als 3e het parcours op. Al snel zag ik de koplopers wegrijden en merkte dat ook achter mij een aantal mensen rapper wilden. Ik merkte echt dat ik een gebrek aan ervaring heb in het rijden op rotsen, keien en stronken. Veel hangt af van de techniek. Ik voelde dan ook algauw dat de benen best harder konden, maar ja als je daar de techniek niet voor hebt is dat moeilijk. Na ronde 1 lag ik dan op plaats 7 en daar finishte ik ook, dus al met al niet slecht en een 'slechte techniek' is dan ook maar heel relatief natuurlijk. Het was zeker een goede training en ik had geen maagklachten dit keer :)

Wellicht kan ik morgen mijn eerste échte wedstrijd uitrijden als ik om 10:03 voor 2 x 5 km start in Finspång (50 km NO van Linköping). Ik zal mijn best doen in ieder geval, verslag volgt.

Tot slot zijn wij gisteravond naar een klein concert van Andreas Viberg geweest in een studentencafé. Deze jongen die op dezelfde (kleine) middelbare school had gezeten als Cecilia toert nu door Zweden met zijn nieuwe CD Sweet Sophisticated Mind. Op zijn site kun je een aantal nummers van deze CD beluisteren. Doe maar eens want het klinkt echt goed, ook live trouwens!

Gemengde gevoelens

2007-04-29T11:17:00.000+01:00

Helaas geen overwinning voor mij gisteren, maar ook niet laatste. Erger nog, ik ben niet eens over de streep gekomen in de openingswedstrijd van het Cross Country (XC) mountainbikeseizoen in Zweden. Een kort relaas.

Na een niet al te beste nacht kwamen we toch om 8.30 uur fris aan in Mjölby, een aardig plaatsje 30 km ten westen van Linköping. Na het inschrijven en omkleden begonnen de zenuwen zoals altijd weer te komen, die lekkere gezonde spanning voor een wedstrijd. Na wat warmrijden kwam om 9.30 uur de startopstelling waar ik op de eerste rij mocht plaatsnemen. Uiteindelijk deden toch 23 rijders in deze categorie mee, drie keer zoveel als de voorinschrijving. Ik voelde me goed en had me voorgenomen hard te starten om daarmee het eerste verschil te maken, iets wat ik normaal gezien goed kan. Na het startschot kwam ik dan ook na 200 meter aan de leiding en fietste zo de eerste 2 km aan kop. Al snel werd ik voorbij gestoken door de latere winnaar (die echt veel harder reed dan ik) en nestelde me in een groepje van 3 voor de tweede plaats. Doch, na 10 minuten wedstrijd begon ik vreselijk last van mijn maag te krijgen, naast het al gebruikelijke vreemde gevoel in de longen tijdens het maximaal gaan. Dat gevoel ging niet weg, integendeel... Na 5 kilometer wedstrijd, waar Cecilia langs het parcours stond, ben ik gestopt. De misselijkheid was zo aanwezig dat er geen ruimte was voor teleurstelling. Eerst 10 minuten op een boom in het bos gezeten om het ergste gevoel weg te nemen, daarna afgemeld bij de jury. Na ruim een uur begon ik me weer een beetje normaal te voelen. Tja, ook na 3 seizoenen wedstrijden kan je lichaam je nog verrassen, het is geen machine. Oorzaak is heel waarschijnlijk mijn te late (en ietwat andere) ontbijt geweest, in combinatie met te hard starten.

Al met al dus wat gemengd: jammer dat ik mijn race niet kon rijden, maar leuk om te zien dat ik voorin voor het podium kan meestrijden in deze klasse. De rest van de dag was top, want eenmaal bijgekomen hebben we heerlijk genoten van het kijken naar de andere categorieën, in het bos, met een zonnetje.

Echt zere benen heb ik vandaag niet, dus ik kan weer lekker gas geven bij mijn spinningles vanavond!

Iedereen een fijne koninginnedag gewenst, zo te zien met heerlijk weer!

PS: op de foto 1 zien jullie de meest spectaculaire korte afdeling in het parcours. Mooi en spannend om naar te kijken... en zeer technisch om te doen. Er waren nog aardig wat lekke banden en valpartijen hier. Ook ik heb bij parcoursverkenning afgelopen donderdag die grote steen achter die man zijn hoofd geknuffeld :O

PPS: op foto 2 Cecilia en Magnus (fietsmaatje, die overigens op een nette 8ste plaats eindigde)

De beloofde foto's

2007-04-25T08:20:00.000+01:00

Het paarlen bruilofstpaar

Hartje Delden met broerlief + vriendin in charmante pose

De hele club aan het 3-gangen diner

Vader en zoon in tactisch overleg bij het straat-boerengolf in Delden

Verzwedelijking op de Keukenhof

Idem ;)

Startlijst Mjölbybiken

2007-04-23T14:48:00.000+01:00

In afwachting van de foto's van het weekendje NL kan ik alvast vooruitblikken naar het weekend. Zaterdag ga ik mijn eerste wedstrijdmeters rijden op Zweedse bodem, op de mountainbike wel te verstaan. Op 30 km van Linköping wordt een wedstrijd georganiseerd waar ik zonder wedstrijdlicentie in de 'sport' categorie mag starten, wedstrijd heet 'Mjölbybiken'. Ik verwacht een vrij korte en eenzame wedstrijd, we rijden namelijk 2 x 7.0 km (verwachte wedstrijdduur ca. 50 minuten) en starten met acht man (en eventueel mensen die niet vooringeschreven hebben). Ik heb geen idee van het niveau van de andere deelnemers, maar ik weet wel dat ik mijn oude wedstrijdbenen voorzichtig weer terug begin te krijgen. Kan zijn dat ik laatste wordt, maar voor hetzelfde geld zit er een plekje op het podium in. We zien het wel, het belooft mooi weer te worden in ieder geval en hopelijk is het parcours ook een beetje leuk (het is op sommige stukken zeer technisch in ieder geval, zie foto).

De startlijst staat hier, met mijn categorie op p. 17.

Weekend Nederland

2007-04-19T09:20:00.000+01:00

Zoals de meesten van jullie wisten waren wij het afgelopen weekend even in Nederland. Dat was de reden voor weinig blog-info en dat is ook de reden dat ik het een beetje kort houd (nou ja...), want al het werk is daardoor een beetje vertraagd en dat moeten we inhalen. Precies een week geleden vertrokken we uit zonnig Zweden en kwamen aan in zonnig Duitsland/Nederland. Het blijft toch apart dat je met een paar uurtjes reizen zo weer bij pa en moe in de auto zit. Die donderdagavond lekker bijgekletst en de nieuwe woonkamer aan het Holtrichtersveld mogen aanschouwen. Stiekem ook nog Geer & Goor gekeken, maar dat even off the record ;)

Vrijdag 13 april waren mijn ouders dan 30 jaar getrouwd, de reden waarom we juist dit weekend in Nederland waren. Nadat ik mijn spoedbestelling voor een nieuw paspoort had geplaatst en bij Stappenbelt een MTB had opgehaald was het tijd om naar Delden te vertrekken. Pa en moe hadden een hotel geboekt voor het hele gezin met aanhang voor twee nachten. Het weer kon natuurlijk niet beter, dus alles zat mee. De kamers waren prima en direct werd het zwembad ingewijd. 's Avonds stonden nog wat oud-hollandse spelen op het programma, maar de pijp was bij allen rond 22.00 uur wel leeg.

Zaterdagmorgen een bezoekje gebracht aan het pittoreske Delden met haar mooie huizen en prachtige fruitbomen in bloei. In de middag had ik een mountainbike wedstrijd gepland in Oldenzaal. Het toeval wilde dat er precies die middag een nationale wedstrijd was, om de hoek bij het hotel. Nadat ik mijn oude teammakkers bij de Amateurs had aangemoedigd, kon ik mijn kunsten vertonen in de Funklasse. Leuk, want Cecilia had dat nog nooit gezien en voor mijn ouders was dat ook al weer een jaar geleden. Op positie 77 van de 135 mocht ik vertrekken voor 60 minuten wedstrijd. Direct wist ik me naar voren te werken op een stuk strand en ging zo na een paar honderd meter als 11e het strand af. Daarna wat plaatsen verloren, maar wonder boven wonder kon ik mijn tempo hoog houden, zelfs na 10 maanden zonder competitie. Ik finishte uiteindelijk als 18e door op de laatste meters nog een sprint te winnen. Heerlijk.

Zaterdagavond, na weer een heerlijk diner in het hotel, gingen we met z'n allen de bowlingbaan op. Vind ik altijd erg leuk, vooral omdat de stemming altijd goed is en iedereen wel een bal kan gooien. Over de scores zullen we het maar niet hebben, maar leuk was het!

Zondag was er eerst nog even tijd om uit te buiken van het enorme ontbijt en rond 12 u vertrokken we naar Delden alwaar we straat-boerengolf gespeeld hebben. Een variant op het boerengolf, waarbij met een zachte bal een route door de straten van Delden gemept werd. Het was bijna té warm om dit te spelen, maar we hebben goed gelachen.

Zondagavond kwam er wat familie op bezoek voor mijn ouders trouwdag, wat ook voor mij weer een leuke gelegenheid was om iedereen even te zien en hen aan Cecilia voor te stellen. Het wordt voor haar nu al iets makkelijker om de naam bij het juiste hoofd te plaatsen. Ook heeft ze haar Nederlands weer wat kunnen oefenen, wat overigens steeds beter gaat!

Alsof het nog niet genoeg was zijn Cecilia, vader, moeder en ik maandag nog naar de Keukenhof geweest. Toch een best eind rijden, zeker in het drukke Hollandse verkeer. Het park was prachtig om gezien te hebben, hoewel niet iets om ieder jaar te doen.

In een volgend bericht komen foto's van al deze belevenissen. We hebben nog geen tijd gehad om die op de computer te zetten, de koffers zijn nauwelijks uitgepakt. Overigens kan de winterjas hier weer aan met 5 graden en regen.

Wielrenner knuppelen

2007-04-06T08:47:00.000+01:00

Wielrennen is hier iets minder populair dan in Nederland, en zeker dan in België. Dat vertaalt zich helaas direct in het aantal televisieminuten. We hebben hier natuurlijk Eurosport dat de grote wedstrijden uitzendt, maar als wielerfanaat was ik altijd blij dat ik kon terugvallen op de vertrouwde Belg (Sporza), die we hier dus niet hebben. Maar met de Vlaamse wielerweek voor de boeg (waar we nu middenin zitten, met als klapper de Ronde Van Vlaanderen op Paaszondag) wilde ik toch wel heel graag weten of er niet andere mogelijkheden waren om dit te zien. En jawel, op www.cyling.tv is een heel aantal wedstrijden zo vanaf de computer te kijken. De kwaliteit is matig, maar het is zeer goed te volgen!

Mocht er dan frustratie zijn over de tactiek van een aantal renners, dan is er de mogelijkheid om ze een 'handje te helpen': speel 'Dangerous Dave and Brutal Bob'. Lomp een wielrennertje het ravijn in slaan en hopen dat de mollen hem verder schieten om zo zo ver mogelijk te geraken. Dit is ook geschikt voor de kleine pauze tijdens het studeren lijkt me. Pas op, het is wel verslavend. Ik heb op google al mensen over records van dik in de 1500-1800 horen praten, maar van mij zelf is 1035.3 de maximum score. Ik heb het spelletje echter ook pas een half uur geleden ontdekt. Jullie zijn welkom met jullie scores in de comments.

Ik moet om 12 u. een extra spinningles geven. Leuk, maar jammer dat het binnen is met dit schitterende weer. Fijne Pasen allemaal!

Aprilgrappen?

2007-04-02T11:22:00.000+01:00

Daags na de dag der dommeriken is het tijd om met mijn trouwe lezers te evalueren. Wie is er enorm te grazen genomen gisteren? Waren er nog leuke 1 aprilgrappen in Apeldoorn bij voorbeeld?

Natuurlijk had ook Google dit jaar weer een 1 aprilgrap: the Toilet Internet Service Provider (TiSP). Deze service stelt mensen in staat om een breedband verbinding te krijgen via het toilet. De breedband kabel wordt door het toilet gespoeld en via de riolering elders in een contactpunt gestoken. Een ideale oplossing voor mensen die niet op het gewone netwerk zijn aangesloten dus.

Google heeft er zelfs een hele installatieprocedure voor geschreven die je hier kunt lezen.

Zelf ben ik ongeschonden uit de aprilgrappenstrijd gekomen, althans ik heb nog niet iets kunnen ontdekken. Wel jammer eigenlijk. Zelf had ik gisteren bij de spinningles nog een te doorzichtige grap gemaakt door te zeggen dat het een nieuwe testles was van 105 minuten i.p.v. de normale 45. Helaas werd dit snel opgemerkt, doch gewaardeerd.

Een 1 aprilgrap is een interessant fenomeen, anders dan de 'practical joke' die het jaar rond kan worden uitgevoerd. Juist door het feit dat je de grap kunt verwachten is de ontgoocheling des te groter als je er in tuint. Het soort grappen is ook alleen maar te begrijpen doordat het gekoppeld is aan de 1e april. De meest bekende grap in Zweden is die van 1962. Er werd door een BZ (Bekende Zweed) aangekondigd dat er aanpassingen waren gedaan in de zendapparatuur van de televisieomroep waardoor men geen nieuwe televisie hoefde te kopen om het beeld in kleur te krijgen. Door eenvoudig een panty open te knippen en deze over de TV te spannen zou men alles in kleur kunnen bekijken. Je voelt hem al hangen, half Zweden zit die avond dus met een panty over de beeldbuis. Kijk, een dergelijke grap ergens half mei is onbegrijpelijk, of ten minste minder begrijpelijk. Als er dan op de dag erna uitleg wordt gedaan dat het een grap is ligt eerder een soort frustratie op de loer, terwijl op 2 april toch het meest waardering wordt uitgesproken over dit soort onschuldige grappen. De 1 aprilgrap werkt dus echt alleen op 1 april, juist doordat er een bepaalde verwachting is. Is die er niet, dan is de grap half zo leuk niet. Daarom kunnen mensen die niets van dit gebeuren kennen ook vaak niet lachen om de grappen. Zit je veter een keer niet los op drie september dan is dat ook niet echt hilarisch.

Ik hou er wel van, deze 'sport'. Ieder jaar weer staan mensen met bosjes bij een geblokte zebra, de verkoop van stoplicht-op-groen-zet kastjes, een ijsberg bij Katwijk aan Zee, een mummie wiens hart aan het kloppen was gekregen en noem het maar op. Geniaal. Tot slot vond ik deze klassieker op Wikipedia:

"1976 - De BBC zond op één van haar radiozenders een interview uit met de kosmosdeskundige Patrick Moore, die aankondigde dat de planeten Jupiter en Pluto die dag heel even, om precies 09.47, op één lijn zouden staan (Pluto zou dus vanaf de Aarde beschouwd achter Jupiter wegschuiven). Daardoor zou de zwaartekracht tijdelijk iets verminderen. De geleerde heer vertelde erbij dat wie op dat moment omhoog zou springen, iets geweldigs zou ervaren. Vlak na de uitzending belden honderden mensen naar de BBC door dat ze hadden gesprongen en wat een aparte beleving dat was geweest. Eén vrouw zou hebben verteld dat ze met elf mensen in een kamer boven de grond had gezweefd."

Hardloopschoenen

2007-03-30T08:40:00.000+01:00

Enige tijd terug kreeg ik bevestigd dat het toch beter is als je na ruim 2 jaar nieuwe hardloopschoenen aanschaft. Hoeveel je de schoenen gebruikt hebt doet er dan eigenlijk niet toe, het rubber in de zool verliest zijn veerkracht en zo verliest de schoen de noodzakelijke demping. Goed, mijn schoenen waren denk ik een jaartje of 4,5 oud, maar doordat ze er goed uit zagen en ik toch niet heel veel hardloop heb ik niet direct aan vervanging gedacht. Het leuke is echter dat alle instrukteurs bij Campushallen eens per jaar een paar schoenen mogen aanschaffen bij Intersport met 40% korting. Toen ik ook nog eens een cadeaubon van de Intersport kreeg als bedankje voor het vele invallen bij Campushhallen heb ik besloten een paar nieuwe te kopen.

Nadat ik samen met de verkoper/adviseur een videoanalyse had gedaan (het lopen op een band werd opgenomen om zo te kijken of de schoen goede steun biedt) heb ik het paar schoenen gekocht dat je hier op de foto ziet. Ze kwamen het beste uit de analyse, zaten het lekkerst en zien er best blits uit ;) Mooi gifgroen is helemaal niet lelijk...

Asics GT - 2120

En jawel, Linköpings Hockey Club heeft voor het eerst in haar bestaan de finale van de Zweedse play-offs gehaald. Na een 4-1 overwinning in wedstrijden van Färjestad BK (de regerend kampioen) wordt het dus nagelbijten als LHC volgende week in de finale staat tegen HV71 of Modo, die de onderlinge strijd nog moeten beslissen. De finalereeks is opnieuw 'best of seven'.

Sander wilde heel graag mooie foto's van de lente in Linköping... daar wordt aan gewerkt, deels vandaag. Dat is dus voor later op de blog :D

Påskris = Paastak

2007-03-25T14:32:00.000+01:00

Het is een weekje rustig geweest op de weblog en ook in het dagelijks leven kan ik wel zeggen. Weinig colleges afgelopen week, geen extra spinninglessen en zelf ook weinig sporten. Wel eens lekker hoor. Aankomende week gaan we het tempo echter weer iets opschroeven. Heb genoeg te doen voor de studie en ook ben ik extra nodig op de sportschool, maar gelukkig is het allemaal erg leuk!

Cecilia loopt op het moment stage in het ziekenhuis op de afdeling geriatrie. Ze heeft het erg naar haar zin en leert veel. Het betekent echter wel vreemde werktijden, hoewel zonder nachtdiensten dit keer. Laat haar nou net gisteren een late dienst hebben (13.15 - 21.30) en vandaag een vroege (07.00 - 14.00). Die tussenliggende nachtjes zijn dus erg kort, maar met een vooruitgaande klok is het helemaal lekker. Waar de wekker om 5.45 ging voelde het dus als 4.45 en dat is best vroeg voor op de zondag. Gelukkig mocht ik me nog even omdraaien en dat lukte aardig. Cecilia is het nu aan het inhalen :)

Nu met de zomertijd en het heerlijke weer vonden we het wel tijd om de paastak te installeren. In tegenstelling tot de Nederlandse gekronkelde wilgentakken gebruikt men hier berkentakken. Na een tijdje in de vaas te hebben gestaan beginnen de knoppen, als het goed is, uit te komen. De planning zou moeten zijn dat dat dus rond Pasen gebeurt. Ook door een gebrek aan wilgen is het dus een berkentak geworden. Eitjes erin, veren erin.....oooohhhh mooi :)

Goed, over 1,5 uur begint mijn spinningles. Tijd om e.e.a. voor te bereiden en dan straks op mijn fietsje te springen richting Campushallen. Zal wennen worden dat het licht is op de terugweg, maar positief!

The Ark - The Worrying kind

2007-03-18T14:17:00.001+01:00

Televisie, muziek en broodjes

2007-03-18T13:44:00.000+01:00

Hoewel ik op de Zweedse televisie ook regelmatig leuke programma's vind kan ik de Nederlandse televisie natuurlijk niet vergeten. Op www.uitzendinggemist.nl zijn diverse uitzendingen van de publieke omroep te vinden. Zo schallen dus o.a. regelmatig De Lama's door de huiskamer, geweldig! Ook heb ik het laatste seizoen van Wie is de mol? gevolgd via deze site en ik vond het een prachtig seizoen. Mooie lokaties, prachtige kandidaten en leuke opdrachten. Ook zat ik de laatste afleveringen goed met mijn vermoeden over De mol (hoe zat mijn tante Oeke, als vaste kijker?).

En zoals jullie wellicht weten is Zweden behoorlijk Songfestival minded. Misschien komt dit doordat ze toch een behoorlijk succesvolrijke historie hebben en het de laatste jaren ook niet slecht gedaan hebben. De voorbereiding voor het Songfestival is een enorm spektakel met voorrondes en finales, een van de best bekeken televisie-uitzendingen ieder jaar. Nu in Helsinki gaat de band 'The Ark' (foto) Zweden vertegenwoordigen. Persoonlijk vind ik het een behoorlijk kansrijk nummer en buitengewoon lekker om op de radio te horen. De video staat boven dit bericht. Helaas ben ik nog niet zo ervaren als Ilja om dat mooi in dit bericht te flanzen ;)

Naast studeren, sporten, televisie kijken en muziek luisteren wordt er aan de Knektgatan ook traditioneel gebakken. Dit keer waren het solskensbullar (zonneschijnbolletjes), een soort koffiebroodje met kardemom en een lekkere dot vanillecreme in het midden. Even insmeren met gesmolten boter, op de kop in de suiker en smullen maar!

Chocola en mooie natuur

2007-03-13T08:58:00.000+01:00

Deze twee delen in de titel hebben niets met elkaar te maken, helaas. Wel staan ze voor een paar leuke dingen die we de afgelopen dagen gedaan hebben. Zo was er afgelopen zaterdag in Linköping het 'Chocoladefestival'. Het bleek een soort beurs te zijn waar een veertigtal bedrijven en ondernemingen hun producten tentoonspreidden. Dat betekende veel zien, horen, maar vooral proeven :) Waar het kon hebben we ook nog een en ander meegestrietst, waarvan jullie het resultaat op de foto hieronder kunnen zien. We hebben het nog netjes gehouden, al merkte ik wel dat je tussen al dat graaigeweld alle gevoel voor schaamte verliest... zeker als Nederlander ;) Ik moet zeggen dat er wel wat spannende en nieuwe dingen tussen zaten, maar in de kern is het veel van hetzelfde. Ook heb je na enige tijd geen idee meer van merk en smaak met zoveel verschillende aanbieders, simpelweg omdat het allemaal naar hetzelfde neigt. Hierboven zie je trouwens iemand die een chocomassage kreeg... ook lekker. De fondueset erbij en smeren maar :)

Nadat we zondag natuurlijk een 'balansdag' hebben gehad (nou ja...), was het gisteren weer volop studiedag. Maar met het stralende lenteweer van nu wilden wij het aangename natuurlijk met het noodzakelijke verenigen. We hebben de fiets gepakt en zijn naar een natuurreservaat gefietst, een kilometer of 5 hier vandaan. Daar lag een prachtig klein meertje, tamelijk in woeste toestand. We hebben onze fietsjes ergens geparkeerd en zijn naar een rotstop gewandeld. Daar hebben we toen een uurtje zitten lezen. Bijzondere tijd van het jaar nu want het meer was nog voor 50% dichtgevroren, terwijl ook de eerste bloempjes uitkomen en de eerste vliegen je alweer lastigvallen. Aparte combinatie. Dit meer is vooral erg populair onder de ornithologen, maar zover ik het kon beoordelen bleef het gisteren bij een aantal scholeksters. Die laatste dacht ik te herkennen aan de roep die wel overeenkomt met de beschrijving volgens 'De soortenbank': 'Roep luid ’tepiet’ en ’piek piek’. Fluitende zang als roep, eindigend in triller.' (probeer maar eens...)Stiekem dacht ik gewoon te zien dat het deze vogel was, maar dat klinkt minder grappig (recall Bert Visser).

De foto hier linksboven was eigenlijk om te laten zien hoe mooi en intrigerend de natuur kan zijn als je goed kijkt. Tegelijkertijd een teken voor mij dat het dode niet gelijk staat met het lelijke.

Om de site een beetje persoonlijk te houden hebben we speciaal voor jullie ook nog even een plaatje van ons geschoten. Aan mijn haren is goed te zien dat het, hoewel het mooi weer was, windkracht 8 was hier.

Mensen, ik moet de was doen en de studie wacht. Hej då!

Sportupdate

2007-03-09T17:02:00.000+01:00

Om een aantal redenen heb ik een tijdje niets gepubliceerd. Afgelopen week een beetje ziekjes geweest (waarschijnlijk teveel getraind daarvoor) en toch nog behoorlijk druk geweest. Dat wil zeggen, ik had afgelopen weekend anatomiecursus. Deze cursus is eigenlijk de basis voor alle verder opleidingen, ook de opleiding die ik in Karlstad heb gedaan. De cursus was goed georganiseerd en ik heb er veel van opgestoken. Vragen om training etc. kunnen nu dus via de blog gesteld worden :)

Na enige dagen van herstel heb ik gisteren het trainen weer rustig opgepakt. Zowel gistermorgen als vanmorgen een kleine 4 km. hardgelopen. Ik wil proberen in de lente het fietsen en lopen te combineren en in beide een aantal wedstrijden op te zoeken, voor de lol.

Op het plaatje hierboven kun je een uitdraai zien van mijn hartslagmeter (ex. cooling down). Via de microfoon kan ik gegevens van de meter uploaden naar de computer. Zo kun je heel precies je training analyseren. Goed om te zien was nu dat mijn hartslagen een tik lager waren dan gisteren terwijl er sneller gelopen werd. Die piek is een sprintje bult opwaarts.

Goed, nog even een korte blik op een heel andere sport. Yep, die gasten van twee bij twee op ijzers, met zonder tanden. De play-offs zijn begonnen en na een enorme dip is Linköping de laatste weken in bloedvorm. Gisteren won het de tweede wedstrijd van de play-offs en is vrijwel zeker van halve finale. Misschien moet ik stiekem na gaan denken of daar niet een kaartje voor wil, mmm.....

Morgen ga ik zelf op de mountainbike hier de wegen verkennen. Op de racefiets is dat niet te doen. Nu alle sneeuw weg is ligt er overal een enorme bak met gruis op het asfalt, dus dat gaat niet met die smalle bandjes. Na dat fietsen staat er iets van heel andere orde op het programma....snel meer daarover :)

Voedsel combineren 2

2007-03-02T15:04:00.000+01:00

Vergeet ik nog bijna terug te komen op het raadsel over het combineren van voedsel. Nou ja, raadsel!? Het was meer een filosofische breinbreker en of er een antwoord bestond wist ik eigenlijk zelf ook niet. Op de website waar het raadsel stond (klik hier!) hebben ze uiteindelijk ook niet echt overtuigende oplossingen gevonden. Eerlijk gezegd betwijfel ik of er zinnige oplossingen bestaan, of dat onder de gegeven voorwaarden een combinatie van drie soorten voedsel altijd lekker is. Wie weet vinden we er nog een. Ik hoopte op een spannend raadsel, maar voorlopig is het dus een open einde :).

Over voedsel combineren gesproken... koken is mijn nieuwste hobby. Echt! Je zult het niet geloven, maar jawel hoor ik heb de spreekwoordelijke smaak te pakken. In het begin was het nog een beetje aftasten, goed het kookboek lezen en veel proberen. Nu wordt er rijkelijk met ingrediënten gespeeld alsof het niks is. Waar moeders vroeger nog twijfelde of ik wel op de aardappels kon letten, gaat nu het kookboek zeker 4 keer per week open voor een nieuw gerecht. De laatste vondst, weliswaar volledig uit 'Vår kokbok' (= ons kookboek), is een overheerlijke en gezonde minestrone, oftewel Italiaanse groentesoep. Je staat dan wel een dik uur te hakken, raspen en snijden, maar dan kan je ook even vooruit. Broodje met knoflookboter erbij.... en smullen maar. Voor het recept ben ik bereikbaar via deze site :-)

Als hobbyisten onder elkaar hoef ik jullie natuurlijk niet te vertellen dat ook de kookkunst begint bij de basis. Een ruim arsenaal aan kruiden, specerijen en andere smaakversterkers is dan ook zeer welkom. Op deze manier is het eenvoudig variëren, en het is een goedkope manier om het eten een beetje op te 'fluffen'. Ja, de kokende student moet ook op het budget letten. Op de foto's zie je ons assortiment: links de kruiden en specerijen (die drie bijtjes op de bovenste plank heb ik gewonnen bij een schiettent in Göteborg, die besparen we dat leed) en rechts onze smaakmakers. De 'Hollandse' port doet het erg goed in pastasauzen kan ik zeggen.

Vanavond staat er taco's op het menu: tortilla's, (elanden)gehakt met mexicaanse kruiden, paprika, tomaat, rode ui, komkommer, maïs, taco-saus en guacamole. Voor dat laatste ons recept (dit had ik nog beloofd aan Evie, bij deze!): prak 1 avocado fijn, vermeng met 1 dl creme fraiche, 1 teen knoflook, een scheutje citroensap en (zwarte) peper en zout.

Ik zou zeggen 'smaklig måltid' en een fijn weekend.

Knektgatan - Universiteit Linköping

2007-02-25T13:29:00.000+01:00

Afgelopen donderdag heb ik op weg naar de universiteit een paar leuke foto's gemaakt. Het had die hele ochtend al als een malle gesneeuwd en helaas was dat nog steeds zo toen ik op de fiets stapte. Ik had nog veel te veel te doen vlak voor vertrek, dus er was niet veel tijd voor briljante foto's onderweg. Sterker nog, alle foto's zijn al fietsende door de sneeuw gemaakt. Ja, ik heb er wat risico voor genomen...en een partij koude vingers van gekregen!

Dit is de route naar de universiteit (klik hier!), zodat je een beetje idee hebt van waar de foto's gemaakt zijn. De markers op de route zijn kilometerpunten waar ik naar refereer bij de beelden (je kunt de kaart 'slepen'). 4.8 km (links op de site, mijn kortst mogelijke 'binnendoor' route) is de totale afstand die ik iedere dag heen-en-weer fiets naar de universiteit en de sportschool. Lekker hoor.

Direct achter de schuiftractor aan; heerlijke planning (Söderleden, 0.5 km)

Een klein buitenhuisje rechts van het zandpad (naamloos pad, 2.3 km)

Zelfde punt, links van het pad en einde Linköping (kluit bomen goed op de 'map' te zien)

100 meter verder al fietsend een foto naar achteren

Strak door weilanden, wind en witte vlokken (naamloos pad, 3.2 km)

Zelfde punt, kijkend naar rechts alwaar de universiteit in de verte ligt

Meer over de Zweedse taal

2007-02-21T12:58:00.000+01:00

Zoals jullie wellicht gezien hebben, of op een website hebben gelezen, is het Zweeds een taal die behoorlijk dicht bij het Nederlands ligt. Beide zijn Germaanse talen en hebben veel woorden en grammatica met dezelfde oorsprong. Datzelfde geldt voor de andere Scandinavische talen, het Engels en het Duits, onder andere. Leuk om te zien is hoe de talen van elkaar weg geëvolueerd zijn en nu door het Engels soms weer dichter bij elkaar komen. Zo zie ik in het ene geval een Zweeds woord dat sterk op een Nederlands woord lijkt (använda = gebruiken, vgl. aanwenden), of op het Duits (viktig = wichtig = belangrijk), of op het Engels (efter = after = na).

En dan is er natuurlijk ook een soort uitwisseling tussen de talen. In het Nederlands kennen we de Zweedse woorden 'ombudsman' (= vertegenwoordiger) en 'knäckebröd' natuurlijk. Andersom is de uitwisseling groter, o.a. door de toch rijke historie van de Nederlandse scheepvaart en handel. Maar ook buiten dat zijn er voorbeelden als 'schenhelig' (behoeft geen vertaling). Hoe grappig :)

Van beide talen zijn ook veel woorden in het Engels opgenomen, maar andersom is dat veel sterker. Hoeveel Engelse woorden gebruiken wij tegenwoordig wel niet!? Het leuke is dat dat in het Zweeds een beetje 'verzweedsd' wordt door het haast fonetisch in het eigen schrift te zetten. Dat gebeurt met vrijwel alle buitenlandse woorden. Zo is een fauteuil een 'fåtölj' een stuk tape is 'tejp' en een site is een 'sajt'.

Vi ska äta lunch nu (we shall eat lunch now, wij gaan nu lunch eten). Het ziet er moeilijker uit dan dat het is. Vi hörs (tot horens)!

Een levendig weekend

2007-02-19T08:54:00.000+01:00

Altijd leuk om op maandagmorgen even het weekend te overdenken, om er zo nog een keer van te kunnen genieten. Vrijdag voornamelijk gestudeerd en eind van de middag hardgelopen, 20 min. met Cissi en daarna nog 15 min. zelf. Het is hier en daar wat lastig met die lagen sneeuw, maar de dooi is voorzichtig aan het komen dus het wordt steeds beter. Ik zal nog wel meer gaan lopen, want er moet getraind worden voor een lokale wedstrijd eind mei: de 'bloedsomloop'. Hopelijk staan we dan met goede benen aan de start.

Vrijdagavond hebben Cissi en ik een klassieker uit de Zweedse filmgeschiedenis gezien: 'Sällskapsresan' (je voelt 'gezelschapsreis' al aankomen, een betere vertaling zou wellicht 'groepsreis' zijn, met gids en zo).

Een film uit begin jaren '80 waarin de draak wordt gestoken met allerlei Zweedse culturele trekjes en stereotypen. In het kader van de inburgering is dat natuurlijk een 'must'. Erg leuke film moet ik zeggen, vooral opmerkingen als 'maar er is toch wel Zweedse koffie?' (op de Canarische Eilanden).

Zaterdag had ik 'inspiratiedag' bij Campushallen, de sportschool. Dergelijke dagen staan in het teken van leren van elkaar als instrukteurs. Instrukteurs van allerlei onderdelen doen mee met korte delen van andere onderdelen en geven feedback. Zo deden we aerobics, steps, gympa (een Zweeds fenomeen, soort van bewegen op muziek voor iedereen) en bootcamp. Het is al wat jaren geleden dat ik voor het laatst gedanst heb, dus steps en aerobics gingen zeker niet vanzelf :) Toch was het erg leuk om te doen. Afsluitend onderdeel was 'bootcamp'. Dit is een soort apekooien in de gymzaal, in paren, waarbij je diverse kracht- en conditieoefeningen doet. Je begrijpt het al...dat betekent spierpijn. Maar voordat ik daar van kon genieten hadden we een surpriseparty. Johan, een vriend van me, kwam thuis na 5 maanden Costa Rica en zijn vriendin, Åsa, had de surprise georganiseerd. Het was enorm geslaagd en leuk om hem weer te zien, al kan ik er nog niet goed achter komen wat hij daar nou 5 maanden gedaan heeft :)

En jawel, de pijnscheuten kwamen zondagmorgen van links en rechts en van onder en boven (nou niet zo overdrijven Jelmer...okej, maar ik voelde het wel). Laten we nou net gisteren een dagje IKEA geprikt hebben. Komt dat even mooi uit! Gezellig was het zeker en we hebben weer wat leuke dingen voor ons appartement gekocht. Onder andere deze nieuwe vloermat voor in onze eetkamer. Bij thuiskomst eerst een uurtje met de benen omhoog skieën kijken en daarna direct al weer de deur uit om les te geven. Daar de spierpijn op z'n zachts gezegd zeker niet minder was geworden had ik er een hard hoofd in. Maar eenmaal op mijn fietsje was ik weer in m'n element en met 23 deelnemers kan het dan niet meer stuk. Gisteravond nog even met de familie gebeld en als slaapmutsje 'The Italian job' gekeken. Een soort van 'Ocean's eleven' meets 'The fast and the furious'.

Nu hard aan de studie....precies....met Zweedse koffie ;) Hej då!

Fietsen, fietsen..en opletten

2007-02-13T13:59:00.000+01:00

Zo, ik ben weer een beetje bijgeslapen van een uiterst vermoeiend weekend. Het begon vrijdagmorgen al toen de wekker om 05.00 ging. Nou was dat nog niet zo erg, maar wel dat ik ieder uur voorbij had zien komen. Maar goed, toch met frisse moed op de trein naar Karlstad gestapt. Na een trip van 3,5 uur door wit Zweden bij zonsopkomst was ik dan op plaats van bestemming.

Station Karlstad

Die dag direct tot 20.30 cursus gehad. Dit betekende zowel goed opletten als veel op de fiets zitten. De cursus ging over trainingsleer, fysiologie, muziekanalyse, het opzetten van een les en leiderschap. Rond 21.00 was ik in mijn geroemde hotel. De binnenkant doet niet onder voor de buitenkant kan ik zeggen, hoewel de kamers 'gewoon' waren. Mooi hoor...

Voorzijde Elite Stadshotellet Karlstad

Kleine impressie van de ontbijtzaal

Uitzicht vanaf het balkon

Zaterdag was een enorm lange dag. Wederom was de nachtrust niet helemaal om over naar huis te schrijven, maar het ging wel. The Swedish Rally was in omgeving Karlstad en laat die gasten nou net rondjes 33 blank door het centrum jagen om 01.30. Wel geweldig om te zien trouwens. De opleiding duurde zaterdag van 08.30 tot 19.30 met een aantal pauzes. Maar als je dan 5 uur bij elkaar op een fietsje zit en continue moet opletten (in een andere taal) dan voel je dat wel. Zondag nog een keer mogen genieten van het heerlijke hotelontbijt en me klaargemaakt voor de laatste dag. Ook hier was het om 08.30 weer raak, maar dit keer maar tot 16.00 uur. Een heel leerzaam en vooral leuk weekend. Ben nu weer (bijna) helemaal fris en ga vanavond bij mijn les mijn nieuwe kennis maar eens in praktijk brengen. Oh, om Sander's geheugen nog even op te frissen...

Het hoofdgebouw van de uni van Karlstad vanuit de spinningzaal

Opleiding in Karlstad

2007-02-08T15:15:00.000+01:00

Afgelopen september ben ik begonnen als spinninginstrukteur bij Campushallen, hier in Linköping. Helaas was er toen geen mogelijkheid om een opleiding te volgen, maar ik mocht wel gelijk beginnen. Zonder opleiding, maar met een beetje ervaring en creativiteit heb ik tot nu toe mijn lessen opgezet. Maar Campushallen heeft als eis dat iedere instrukteur gecertificeerd e.d. is, dus Jelmer gaat dit weekend op cursus. Leuk, want een beetje achtergrond over muziekleer, leiderschap, fysiologie etc. is wel handig en nodig. Morgen vertrek ik om 06.15 met de trein naar Karlstad, een behoorlijke plaats een eindje noordelijker. Sandèèèèr (Kuiper) kan ons als oud-inwoner vast meer over deze stad vertellen (comments).

Aldaar krijg ik drie dagen cursus, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Lekker dat ik aan het eind van de dag met mijn brakke lijf in mijn bubbelbadje kan zitten, in het Elite Stadshotel in Karlstad (zie foto). De luxeheid.

In hetzelfde weekend is ook de Swedish Rally, een enorm evenement in Karlstad. De stad zit bommetje vol, dus alleen ben ik niet.

Hoe is het in Nederland trouwens? Niet teveel chaos door de sneeuw? Hier ligt ook een best pak en daar komt wellicht nog iets bij. Verder is het koud. Zaterdagnacht in Karlstad -16...lekker hoor zo'n lange onderbroek :P

Oh ja, en nog gefeliciteerd met mijn moeder die vandaag jarig is :)

Tsja...

2007-02-02T16:48:00.000+01:00

Terwijl mijn broer Rogier thuis zijn 21e verjaardag aan het vieren is (gefeliciteerd jongen!), zit ik hier in een regenachtig Zweden hard te studeren. Toch vond ik tussendoor even tijd om het Nederlandse nieuws te lezen... en ja, Nederland blijft Nederland. Weet niet of ik dit hier bij Campushallen zou willen. Klik hier voor het nieuwsbericht!

Taalgeweld

2007-02-01T13:18:00.000+01:00

Een ernstig verkeersongeluk: vader en zoon belanden met de auto tegen een boom. Vader overlijdt ter plaatse. De zoon wordt met ernstige verwondingen naar het ziekenhuis gebracht. Een spoedoperatie is nodig. De dienstdoende chirurg bereidt zich voor en zegt bij het binnenkomen van de operatie kamer: 'Ik kan deze jongen niet opereren...dit is mijn zoon!'. Wat is hier aan de hand?

Helaas kennen we in de wereld veel geweld. Een groot deel van dit geweld is iedere dag zichtbaar op televisie en in de krant. Dit wordt soms ook wel 'direct geweld' genoemd: het type geweld waarbij iemand een ander (of iets anders) direct schaadt. Een iets moeilijker begrip is 'structureel geweld': het type geweld waarbij een sociale structuur of een systeem een ander (of iets anders) schaadt. Dit is onzichtbaar, omdat er niet direct geweld van A jegens B plaatsvindt. Structureel geweld kan bij voorbeeld ongelijkheid in een samenleving zijn waardoor bepaalde groepen mensen uitgesloten of gemarginaliseerd worden. Hoewel dit niet direct is dit wel degelijk een vorm van geweld. Dit kan op zijn beurt weer voorwaarden scheppen voor direct geweld.

De structuur waaruit dit geweld kan vloeien komt niet uit de lucht vallen. Als we nog een stapje verder gaan dan zijn het uiteindelijk bepaalde culturele aspecten die hieraan ten grondslag kunnen liggen.

Het wordt pas echt spannend (!) als we zien dat deze culturele elementen worden gebruikt om het structurele en directe geweld 'goed te praten'. Een voorbeeld uit de taal.

Ja ik ben een feminist. Zoals we nu denken over bepaalde vormen van racisme en slavernij, zo zullen we over honderd jaar (en hopelijk eerder) denken over de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Op allerlei fronten is deze ongelijkheid zichtbaar. Deze vorm van structureel geweld wordt continu gevoed door allerlei culturele symbolen, waaronder aspecten uit onze taal. Een tragisch voorbeeld is dat in de Latijnse talen en het moderne Engels het gehele menselijke ras wordt aangeduid met hetzelfde woord als dat voor het mannelijk geslacht ('mankind'). De vrouw verdwijnt simpelweg. Een ander voorbeeld is dat een onbekend persoon het eenvoudigst met 'hij' aangeduid wordt. In papers van oud mede-studenten kwam ik dit nog wel eens tegen en ook betrap ik mijzelf er nog wel eens op. Laatst schreef ik een paper waarin ik in een voorbeeld een automonteur beschreef. Ongemerkt schreef ik dit hele voorbeeld in de mannelijke vorm. Nu lijkt dit niet zo erg, ik schaad immers niemand direct. Maar het zijn dit soort subtiele taalelementen die een sociale structuur voeden waarin, bij voorbeeld, vrouwen niet geaccepteerd worden in bepaalde werkgebieden. Hetzelfde geldt voor mannen.

Door bewust te worden hoe taal doorwerkt in het scheppen en bewaren van bepaalde structuren is een eerste stap gezet naar het voorkomen van structureel geweld.

De arts is trouwens de moeder van de gewonde zoon.
(nu moet ik hier in tijden van IVF en adoptie door homosexuele paren zelf ook voorzichtig zijn, maar de boodschap lijkt me duidelijk)

Appartement

2007-01-30T14:40:00.000+01:00

Op veler verzoek dan hierbij eindelijk een kleine impressie van ons appartement. Ook een fotootje van het speelpleintje voor ons huis bijgevoegd. Helaas zijn niet alle foto's even goed belicht.

Deel van de woonkamer

Ander deel van de woonkamer

Onze 'eetkamer'

Het uitzicht vanuit de woonkamer

Back to the 40s

2007-01-27T12:18:00.000+01:00

Terwijl we allemaal nog hard aan het nadenken zijn over het raadsel in het vorige bericht (!)wordt er ondertussen gewoon doorgefeest. Een vriendin van Cecilia gaf gisteravond een feestje met een wel heel vreemd thema. Aanvankelijk kregen we te horen dat het een Nazi-thema zou zijn, maar zelf hebben we dat maar als '40s party' geïnterpreteerd. Of het thema iets te maken had met het feit dat het vandaag Holocaust Memorial Day in Groot-Brittanië weet ik trouwens niet. Maar goed, na een kleine zoektocht op internet en een plundering van de klerenkast was dit het uiteindelijke resultaat.

Natuurlijk gaat het niet alleen om de kleding, ook haarstijl en make-up is goed doordacht. Typisch jaren veertig al zeg ik het zelf.

Voedsel combineren

2007-01-23T13:30:00.000+01:00

Op een website (waar ik de naam later van zal verklappen) heb ik een leuk filosofisch raadseltje gevonden. Vooral leuk voor de culinair begaafden onder ons, waar ik mij nog niet onder zal scharen. Het is een filosofisch hersenkrakertje voor de luie uurtjes.

Vind 3 soorten voedsel A, B en C zodanig dat alle combinaties van twee een smakelijk geheel vormen, maar de combinatie van drie niet smakelijk is. Dus A en B is lekker, B en C is lekker, A en C ook, maar A, B en C samen is bah. Dit is nog niet zo makkelijk als het lijkt.

Zelf heb ik net tijdens het studeren een optie gevonden, maar heel tevreden ben ik nog niet. Ik kijk uit naar jullie voorstellen. Zal er mijn gedachten nog eens over laten gaan als ik straks door de sneeuw naar de Campus fiets, of vanavond op de weg terug bij -13.

Terug uit Nederland

2007-01-15T17:11:00.000+01:00

De blog heeft een tijdje op zn gat gelegen door mijn bezoek aan Nederland. Een kort verslag van dit bezoek zal ik jullie dan ook niet onthouden.

Na een prima vlucht werd ik woensdag 3 januari door pa en moederlief op vliegveld Weeze opgehaald. Van het mooie zonnige weer de striemende wind en de miezerachtige regen in. In het ouderlijk huis was een en ander veranderd in de woonkamer...om van mijn oude slaapkamer maar niet te spreken (he Sigrid ;)). Leuk om dit alles en iedereen weer te zien. Woensdagavond lekker met de hele familie gegeten. De vrijdag hebben pa en ik met wat heren van Bimo Bouw gefietst. Dit fietsclubje gaan mijn vader en ik al jaren zo nu en dan mee fietsen, en ook nu stond er een tocht door Het Leesten gepland. Het weer viel mee en de geleende fiets hield zich redelijk. Ook de koffie met appelgebak ging er goed in. Vrijdagavond lekker met vrienden wat gedronken en gebowld (en verloren helaas), en zaterdag met andere vrienden bij Ilja gegeten en het woordenboekspel gespeeld. Voor de zondag was de hele familie uitgenodigd voor een kopje koffie. Zo konden we elkaar allemaal weer even spreken (en hoefde Jelmer niet door de regen heel Apeldoorn door te fietsen), en gezellig was het! Helaas voelde ik al een lekkere keelpijn opkomen en dat was maandagmorgen goed te merken. Nadat ik maandagavond nog een oude vriend van me had opgezocht kreeg ik voor het eerst sinds oktober 2003 weer eens lichte koorts. Vervelend, maar blijkbaar was ik aan de beurt. Hierdoor heb ik de dinsdag en woensdagochtend niet veel meer gedaan en heb ik ook een bezoekje aan mijn oude werkgever Henk van de Scheur B.V. moeten afzeggen. Woensdag rond de klok van 15.30 heb ik dan weer (voor kort) afscheid genomen van de familie. Door mijn brakheid ging het vliegen en bussen wel een stuk sneller en met een poep en een scheet zat ik thuis weer met Cecilia aan de taco's. Het is een kleine wereld.

Inmiddels ben ik weer alleen (Cissi heeft nu vakantie en is even naar haar ouders) en ben ik aan de beterende hand. Morgen heb ik weer mijn eerste spinningles die ik vandaag aan het voorbereiden ben. Oh, mijn brood is bijna klaar met gisten....jaja Jelmer bakt ook brood :)

New year's eve

2006-12-31T12:19:00.000+01:00

HAPPY NEW YEAR!

Be open for the chances

that we all this year may get,

but think and be aware my friend

it is last year we should not forget.

All the best for the coming year,

Jelmer & Cecilia

Gezelligheid en ontspanning: nu met echte foto's!

2006-12-28T12:16:00.000+01:00

De tijd vliegt en voordat we het in de gaten hebben zijn de kerstdagen alweer voorbij. Het kerstdiner de 24e was ontzettend gezellig...en lekker. Het was een echt traditioneel Zweeds kerstdiner, niets ontbrak. Dat eten bestaat voornamelijk uit vlees en vis, met aardappels een rode bieten sallade ernaast. Vooral dat laatste heb ik veel gegeten, hoewel ik mij ook aan de haring in witte saus heb gewaagd! Na het eten was het in spanning wachten of er nog een kerstman zou komen. En die kwam er! Zoals ik eerder al schreef dacht ik dat het wel leuk zou zijn als de kerstman dit jaar uit Holland kwam, haha. Ik had echt een heel fout kerstman kostuum aan, een veel te korte broek, nou ja...de beelden zullen snel volgen (edit: zie rechts). De kerstman kreeg zelf ook nog cadeaus, o.a. twee truien, een set dasspeld/manchetknopen, teflon ovenschalen en twee boeken.

De eerste kerstdag was Cecilia eerst op bezoek bij een aantal vriendinnen, kerstcadeautjes uitwisselen enzo. Ik ben hier gebleven en ben met haar vader een heerlijke wandeling gaan maken. Zo hier vlak aan de Oostzee bij een aantal graden onder nul is dat zeker geen straf. Later kwam een deel van de familie op bezoek, met een aantal kinderen 'high on sugar' van alle snoeperij. Ik denk dat ik rond de klok van 22.00 meer uitgeteld was dan zij. Het diner die dag bestond uit, jawel, bloedworst. Ik werd in een schort gestoken en stond even later met ooms en anderen een mix van bloed, meel en zout in een versgewassen varkensdarm te trechteren. Met de spetters op de muur verging me de eetlust toch enigzins. Wel jammer, want ik had het best willen proberen. Maar om de avond nog een beetje leuk te houden ben ik toch voor de Mexicaanse lasagne gegaan en heb ik het eten aan de anderen overgelaten.

Tweede kerstdag zouden we bij de andere kant van de familie kalkoen gaan eten, maar daar lag de helft met buikgriep op bed. Jammer. Cecilia en ik besloten toen maar om eerst wat kerstcalorieën te gaan verbranden door een eindje te gaan hardlopen. Er ligt hier een mooi parcours in het bos, ongeveer 2,5 km lang en 1 km hier vandaan. Prettig om te zien dat mijn conditie nog aardig op peil is, ik loop mijn rondjes daar zonder problemen nog ruim binnen de 9.30 en dat is voor in de winter op de harde bosgrond nog best aardig. Ik moet nu alhaast denken wat we verder die dag gedaan hebben....Ehm, we hebben in ieder geval boodschappen gedaan en gekookt, een hartige taart met broccoli en gorgonzola. Keertje geen vlees :)

Gisteren zijn we Sundsvall even in geweest. In Zweden kennen ze het fenomeen 'mellandagsrea', wat zoveel betekent als 'tussendaagsuitverkoop'. Oftwel, fantastische aanbiedingen op de dagen tussen kerst en nieuwjaar. Uiteindelijk zijn we wel geslaagd, helaas buiten de aanbiedingen om. Tot slot zijn we gisteravond met vrienden uit eten geweest bij hotel Höga Kusten een zestigtal kilometers ten noorden van hier.

Normaliter heb je hier fantastisch uitzicht over een van de langste bruggen van Zweden, met de bergen op de achtergrond. Nu was het zo donker dat het een spiegel in het raam was. Maar gezellig was het zeker, en lekker.

Vandaag moet er wat gestudeerd worden, ook leuk.

God jul!

2006-12-24T14:54:00.000+01:00

Bij deze dan via de site aan allen hele fijne kerstdagen gewenst! Hier in Zweden doen we dat een dagje eerder. Officieel zijn de kerstdagen gelijk aan die in Nederland, maar dé dag van kerstmis is toch wel 'julafton', de dag van kerstavond. Vanavond staat dus in het teken van dineren en kerstcadeautjes. Als verrassing ben ik waarschijnlijk vanavond kerstman...er schijnt nog ergens een pak met baard te liggen. We zullen zien hoe dat gaat, hehe.

Nu is het 15.00 uur, tijd voor de traditionele Disney tekenfilms op de Zweedse televisie, met name Donald Duck. Voor nu, geniet van alles, met elkaar!

Zoals op deze kaart zou het er eigenlijk uit moeten zien, maar het is hier zelfs warmer dan in Nederland. Er worden auto's gewassen en, geloof het of niet, de buren waren vanmorgen het gras aan het maaien!

Winterweer?

2006-12-22T11:20:00.000+01:00

Inmiddels neergestreken bij de familie Jonasson leek het me toch nodig even stil te staan bij het weer deze dagen. In Nederland is het nog steeds 8 graden (en zoals ik begrepen heb bloeien overal de geraniums nog!), hier in Sundsvall is het niet veel kouder. De zon schijnt volop en het is ongeveer 5 graden overdag. Nou ja, overdag...de dagen zijn nu op het kortst, zo rond de 5 uur lang. De zon komt op om 9.17 en gaat onder rond 14.15. Maar goed, vriezen en sneeuwen doet het hier dus niet. Daar moet je echt voor richting de Scandinavische Hooglanden op de grens met Noorwegen, of de Poolcirkel nabij de grens met Finland. Ook de komende dagen blijft het zo, zeker geen witte kerst dus.

In het zuid-westen hebben ze andere klachten. Zoals jullie wellicht op het nieuws hebben gezien is er een beste grondverschuiving geweest (zie foto). Het land, met snelweg en al, verzakte en verschoof, en mensen in auto's en vrachtauto's hadden daar niets tegen in te brengen. De foto's in de krant en de beelden op het nieuws zijn angstaanjagend. Wonder boven wonder is er niemand ernstig gewond geraakt en heeft iedereen het overleefd. Het gaat nog maanden duren voordat dit deel van de snelweg tussen Göteborg en Oslo weer open is.

Het gemis van kou en sneeuw doet mij eens te meer realiseren hoe mijn 'systeem' de seizoenen nodig heeft. Wellicht fysiek, maar in ieder geval mentaal voel ik een sterke behoefte aan een soort van balans. Een balans, na die ontiegelijk hete weken begin juli, de warmte in augustus, die zachte septembermaand. Voor mij zijn de seizoenen markeerpunten in het jaar, wegwijzers naar steeds andere aspecten van het leven en de natuur, licht en donker, warm en koud....verenigd in een cirkel der harmonie met steeds een ander geluid, op muziek gezet door Vivaldi. De lente zou daar niet zo vrolijk klinken als de winter niet donker en sober zou zijn. Vivaldi sloot de sonetten , die samen met zijn meesterwerk gelezen worden, af met de mooie woorden:

Quest' é 'l verno, mà tal, che gioja apporte.

Dit is de winter, die toch zijn eigen vreugde brengt.

Druk, druk, druk

2006-12-19T16:55:00.000+01:00

Zoals de frequentie van posts laat zien zijn het ook hier drukke dagen. In de studie ronden we de derde module af, bij Campushallen draai ik wat extra uren, ik schrijf zelf hard aan een artikel, ze hebben de houten vloer in de woonkamer geschuurd dus dat betekent spullen verkassen en tot slot gaan we morgenvroeg om 07.00 u ook nog eens met de trein richting het noorden. Het is wat hollen en vliegen, maar verder alles stabiel hoor :)

De kerstdagen brengen wij door bij de familie van Cecilia, in Söråker nabij Sundsvall. We vertrekken morgenvroeg en komen de 30e weer terug. Oud & nieuw vieren we hier in de studentenpub waar Cecilia dit jaar werkte. Drie januari vlieg ik voor een weekje naar Apeldoorn.

Ik zal snel meer schrijven met foto's! Nu moet Jelmer eerst een wasje vouwen en zijn koffer inpakken...

Nieuwe laptop

2006-12-14T18:04:00.000+01:00

Wat een genot....we hebben een andere laptop. Als eerder gezegd heeft dat heel wat voeten in aarde gehad. Eind augustus een computer besteld bij een internetbedrijf. De site zag er ongelofelijk professioneel uit en ze hadden ook een echte winkel in Stockholm. Het voelde zeker en vertrouwd. Het gelazer begon echter al na een week en hield maar niet op. Er werd gelogen, beloofd en niet nagekomen, voorraadsaldo´s klopten niet enzovoorts. Na 14 weken wachten en minuten lang bellen heb ik mijn bestelling vorige week geannuleerd. Wonder boven wonder kreeg ik afgelopen maandag mijn geld al terug. In het weekend had ik al weer even op internet rond geneusd voor een alternatief, en gevonden. Toen ik van VISA bevestigd kreeg dat ik mijn geld terug had gekregen heb ik gelijk de ander besteld. Dinsdag hebben ze de order geaccepteerd en verzonden en dus kan ik vandaag al de boel installeren. Wat een verschil. Het nieuwe computertje ziet er spannend uit, is lekker rustig en heeft alles wat we nodig hebben. Binnenkort dus echte foto's e.d. op deze site!

Campushallens julfest

2006-12-10T13:01:00.000+01:00

Kerstfeest dus! En dat betekende een leuke dag met al het personeel van Campushallen, de sportschool. Eerst stond Go-cart op het programma, gevolgd door een kerstdiner. Dat karten was, geloof het of niet, eigenlijk de eerste keer voor mij. Ik had wel eens buitenshuis in een pretpark wat rondjes gereden, maar nooit in een echte kart op een kartbaan. Campushallen had een LeMans pakket gekocht bij de kartbaan in Norrköping, een plaats 40 km noordoost van Linköping. Met 32 mensen, 8 teams, deden we een estafette-race van 60 minuten na 12 minuten kwalificatie. Tijdens de kwalificatie kon iedereen even wennen aan de kart en proberen op 'pole position' te komen voor de race. Wij startten op plaats 4. Samen met drie andere cykle-instrukteurs vormde ik een team. Na tactische bespreking over de wissels kon het feest beginnen. We zetten de man die onze snelste tijd neerzette als eerste op de baan om in het begin gelijk een verschil te maken. Dat pakte anders uit. Na 2 rondes en nog steeds op plaats 4 levert een onbenullige inhaalactie een sur-place tegen een pilaar op. Erger nog, een gebroken aandrijving...dat betekende rennen naar de enige reservekart aan de andere kant van de hal. Al met al 2:30 minuut verder lagen we dik 5 rondes achter en, juist, op een 8e en laatste plaats. Dat leverde dus een extra uitdaging op en dat lieten we zien ook. Hoewel wij niet meer voor de prijzen meededen reden we constant goede tijden en finishten we na 60 minuten op een 4e plaats op 2 rondes achterstand van de winnaar, met de snelste rondetijd van de dag. Maar 'als' geldt niet in de sport en er stonden terechte winnaars op het podium: de Bodypumpers met aanhang. Het was ongelofelijk gaaf en verbazend vermoeiend. Ik denk dat mijn gemiddelde pols wel op 140 lag en na 7,5 minuut heb je beste een 'dreuge bakkes'.

Na een korte pitstop thuis om mij in het 'driedelig' te steken stond een heerlijk kerstdiner voor ons klaar in studentenpub Flamman. Op speelse wijze werd een tafelschikking georganiseerd en kon de eterij, het gelach, geklets en geproost beginnen. De foto hiernaast is helaas geen echte foto van ons kerstbuffet, maar het Zweedse kerstdiner is vrijwel overal hetzelfde qua gerechten. Zo zien we de traditionele kerstham met mosterd, rode bieten salade, aardappels, diverse soorten vis, kleine gehaktballetjes en een sneetje brood met kaas 'at the side'. Bij iedere plaats aan de tafel lag ook een, tja laat ik het een 'maaltijdliturgie' noemen. Zoals bij veel groepsdiners hier wordt er veel gezongen tijdens het eten. De toastmasters vragen even de aandacht en twee tellen later zit je met 50 man een kerstliedje te zingen die op de een of andere manier altijd eindigen met 'proost' of een equivalent van het moderne 'adje'. Ik heb me zoals altijd natuurlijk beschaafd gedragen :) Na een behoorlijke fles kerstbier vond ik het wel leuk geweest, alsmede omdat ik me vandaag in het zweet moet werken om onze woonkamer leeg te halen. Cissi moet het hele weekend stage lopen en morgen komen ze om 8 uur onze houten vloer schuren en polijsten. Goeie planning noemen ze dat.

N.B. Zeer binnenkort hoop ik eindelijk eens echte foto's te kunnen plaatsen. Ik had eind augustus een laptop gekocht die ik na eindeloos wachten vorige week heb afbesteld. Zodra ik deze week mijn geld terugkrijg hoop ik bij een ander bedrijf sneller een computer te krijgen.

Kerstconcert en pizza

2006-12-08T17:52:00.000+01:00

In de donkere dagen voor kerst zijn het de vele concerten die ons licht en warmte brengen. Mooie gezangen en prachtige composities vullen kerken en theaters. Zo ook hier in het steeds donkerder Linköping, de stad waar de zon momenteel o fficieel op komt om 08:31 en neer gaat om 15.07. Wij hadden kaartjes voor het kerstconcert van het studentenmannenkoor Lihkören. Het was, net als vorig jaar, weer prachtig. Alle Zweedse en een aantal internationale kerstkrakers passeerden de revu. De helft van de liederen werd a cappella gezongen, de rest met ondersteuning van het Östgöta Brasskvintett (oftewel het kopervijftal uit de provincie). Ontzettend mooi om die diverse mannenstemmen in harmonie te horen, om over de adembenemende solo's nog maar te zwijgen. Wat een klasse bij elkaar. Niet voor niets zijn de toelatingsexamens zeer streng en is Lihkören een van de topkoren van Zweden.

Wat ons ook helpt tegen depressiviteit door gebrek aan zonlicht is een bij hallogeen verlicht pizza diner. Als verlaat sinterklaascadeautje had ik Cissi en mezelf getrakteerd op een etentje bij restaurant Ekkällan. Dit ligt op vijf minuten fietsen, recht tegenover het ziekenhuis. Als 'local' moet je toch op z'n minst alle hutjes in de buurt wel een keer geproefd hebben. Als gezegd, gisteren was Ekkällan aan de beurt....en het was weer smullen. Zoals voor de meeste Zweedse pizza/kebab restaurants waren ook hier de prijzen goed. In vergelijking met Nederland is deze vorm van uit eten gaan echt stukken goedkoper. Tegen de huidige koers (die helaas meer en meer in mijn nadeel werkt) hebben we voor ca. 14 euri gegeten en gedronken. Een kleine salade zit bij de prijs van de pizza in, en de drankjes zijn ook goed te betalen. Tijdens de lunch is het helemaal te gek, dan kosten hier zelfs hele pizza-menu's misschien 6 euri, inclusief brood, salade, drankje en koffie. Vanavond (nu dus) wordt er weer Italiaans gegeten, maar dit keer koken we zelf...zoals toch eigenlijk wel iedere dag.

Morgen staat het kerstfeest van Campushallen (de sportschool) op het programma: go-carts en kerstdiner :)

Taboe in de zorg

2006-12-06T08:17:00.000+01:00

Precies twee weken geleden heb ik deelgenomen aan een workshop over onderzoeksmethoden. Dit was vele malen interessanter dan het klinkt en ook dan ik gedacht had. Buiten de leuke lokatie en de heerlijke lunch heb ik een aantal goede contacten opgedaan. Een van de presentaties werd gegeven door twee onderzoekers van een afdeling van de medische tak aan de universiteit. Hoewel de focus op de methoden lag spraken ze ook inhoudelijk over een artikel dat ze gepubliceerd hebben. Dat artikel ging over 'abuse in health care', oftewel 'geweld/misbruik/belediging in de zorg'. Schokkend was niet alleen dat het ontzettend veel voorkomt, maar ook dat er een enorme taboe op rust waardoor zij moeilijk hun artikel konden publiceren. Na afloop van de workshop vroeg ik een van de onderzoekers om meer informatie en de titel van het artikel. Ik was welkom met commentaar.

Nog diezelfde week ben ik in het artikel gedoken en het was buitengewoon spannend. Verbazend en tegelijk triest hoeveel vrouwen (het onderzoek was uitsluitend onder vrouwen gedaan) in meer of mindere mate abuse hebben ervaren. In de minste vorm is dit bij voorbeeld het niet genoeg tijd krijgen om een goede beslissing te maken, of je op een ongemakkelijke manier moeten omkleden. De ergere versies gaan richting serieus misbruik. Wat mij boeide in het artikel was dat mensen aangaven een dergelijk incident ervaren te hebben, maar vervolgens dit niet altijd als een 'overtreding van de regels' aanmerken. De onderzoekers konden dit gat deels verklaren doordat we het 'op de koop toe nemen' of denken dat dat 'toch zo gaat in de zorg': structureel geweld.

Ik heb een uitgebreide reflectie geschreven aan de betreffende onderzoeker, met name mijn visie op dit 'gat'. Dit werd zeer gewaardeerd en waarschijnlijk tref ik een van de onderzoekers volgende week om te kijken of we op een of andere manier een vervolg-artikel kunnen schrijven. Lijkt me spannend, maar tegelijk ook zeer waardevol. Sommige taboes moeten gebroken worden.

Ångestskriket

2006-12-04T08:23:00.000+01:00

Oftewel letterlijk 'angst schreeuw' maar in dit geval meer een 'angstroep': we hebben het namelijk over vogels. Sinds enige tijd wordt de stad Linköping geteisterd door grote hoeveelheiden kauwen. Deze kraaiachtige alleseters zitten in groten getale in de bomen langs St:Lars kyrka (zie foto onder) in het centrum. Deze ongeveer 5000 vogels maken niet alleen een ontiegelijke herrie, nee: zoals bij de meeste dieren geldt: wat er in gaat moet er ook eens uit. Juist, de hele straat onder de zeer onwelriekende vogelpoep. Er is zoveel overlast ontstaan dat men is gaan zoeken naar een oplossing voor dit onbehaag van het, inmiddels, kerstshoppende publiek, en omwonenden. Nu is er een aantal slimmeriken geweest die de angstroep van soortgelijke kauwen in Uppsala op tape hebben gezet. Zet een luidspreker in de boom en 1 + 1 is inderdaad 2. Nu klinkt dus op gezette tijden een opgenomen partij kauwen die zich in enorme problemen bevindt, tja en die echte die maken dus dat ze weg komen. Het werkt....maar het is geen gehoor. Werkelijk niet. Als je je geen voorstelling kan maken bij het geluid van een club kauwen in doodsangst, doe dan als volgt: verzamel de hele familie, en probeer allemaal een middenweg te vinden tussen het geluid van een schorre pauw en een zeehond met een drankprobleem. Als je dat dan allemaal tegelijk doet dan kun je je even wanen in het bruisend hart van winkelstad Linköping. Laat maar weten hoe het ging ;)

De pittoreske S:t Lars kyrkan in hartje Linköping, omgeven door duizenden kauwen.

John Weckert

2006-12-01T16:01:00.000+01:00

Bij het Centrum voor Toegepaste Ethiek (CTE) aan Linköpings Universiteit is de komende weken een Australische filosoof op bezoek, John Weckert. Hij is hier voornamelijk in het teken van het congres volgende week over Ethiek en Nanotechnologie. Maar hij combineerde dit met een presentatie van een paper in de reeks seminars aan het CTE. Dat was gistermiddag. Zijn onderwerp was 'offence in a global context'. Offence is een Engels woord dat zich moeilijk laat vertalen in het Nederlands, maar meest lijkt het toch wel op 'belediging'. In het Engels voelt het echter sterker aan naar mijn idee en kan het soms ook vertaald worden als 'aanval' of 'aanstoot'. Hij schreef dit paper naar aanleiding van het Deense cartoon-incident en de reacties van over de hele wereld. Gebaseerd op een eerder paper verkent hij het begrip offence en claimt dat dit de vrijheid van meningsuiting zou moeten beperken. Aan de andere kant schrijft hij ook dat de 'ontvangende partij' tolerant moet zijn en niet direct tot actie over moet gaan. De vrijheid van meningsuiting is een hoog goed, maar niemand zal beweren dat je alles kunt zeggen. Het woord kan net zo krachtig zijn als een daad, en we vinden ook niet dat je alles zomaar kunt doen. Daarom worden sommige uitspraken ook wel 'taaldaden' genoemd (speech act).

De grootste kritiek had men meer op het theoretische gedeelte van het paper. Een van mijn punten had te maken met de relatie tussen 'iets is slecht in zichzelf' en 'offence'. Weckert maakt een onderscheid tussen de twee en zegt dat iets offensive kan zijn omdat ik vind dat iets slecht is, of dat iets slecht is doordat het offensive is en mij pijn doet. Bij het eerste geval noemt hij een racistische uitspraak, die slecht in zichzelf is en daardoor offensive. Voor het tweede is het wellicht offensive voor mij om niet op een feestje uitgenodigd te worden, terwijl dat niet in zichzelf slecht is. Zijn paper gaat over de tweede soort, maar ik had wat problemen bij de eerste.

WARNING: ietwat theoretisch gebrabbel volgt.

Is racisme slecht in zichzelf? Oftwel staat het compleet los van offence? Als we kijken naar welke racistische uitspraken slecht zijn, dan zijn dat alle uitspraken jegens elk 'ras' dat nu leeft, of wellicht een recent 'uitgestorven ras'. In het eerste geval is het niet duidelijk of het slecht is door offence of in zichzelf slecht. Bij de tweede kan het geen offence meer zijn (er is immers niemand meer die beledigd kan worden en als iemand van een ander ras er door geraakt wordt is dat niet direct offence), maar het kan nog steeds slecht zijn. Weckert zou zeggen dat dit duidt op het feit dat racisme in zichzelf slecht is. Ik zou zeggen dat het slecht kan zijn doordat we de opeenstapeling van eerdere offences erkennen. Missen we die historie, dan is racisme misschien niet slecht meer. Is geloof dat het niet in zichzelf slecht is om een grap te maken over Neanderthalers, terwijl men dat bij voorbeeld wel vind voor bepaalde recent uitgestorven indianenrassen, en zeker voor grappen over bestaande rassen. Als er geen 'offence-ontvangers' meer zijn en als we geen concept hebben van eerdere offences is racisme een leeg begrip. Het kan nog steeds verkeerd zijn om een grap te maken over Neanderthalers als dat bijdraagt aan een systeem dat huidige verschillen tussen 'rassen' benadrukt, maar dan is het daardoor slecht en nog steeds niet in zichzelf. Weckert vond ook dat zijn punt niet sterk genoeg was in zijn paper. Wat is jullie commentaar?

Jarig!

2006-12-01T15:47:00.000+01:00

Vandaag is Cissi jarig, 20 jaar geworden! Gisteravond begon de spanning al enorm te stijgen toen we ons in de keuken opsloten om voor haar een taart te maken. Een enorm lelijke, maar oh zo lekkere, slagroomtaart met vanille en vruchten. Met gekleurde letters en kaarsjes in de meest bonte kleuren, haha. Vanmorgen rond de klok van 9.30 klonk dan het gezang en hobbelden we met de taart met 20 kaarsjes de slaapkamer binnen. Haar moeder had van allerlei familie ook cadeautjes meegekregen dus het feest kon niet op. Zelf had ik haar een kettinkje gegeven dat ze ook als 'alledaags' kan dragen, en niet alleen bij een gala. Gelukkig vond ze het zelf ook mooi! Vanavond worden we door Cissi's moeder getrakteerd op een etentje bij 'Kniv och gaffel' (= mes en vork).

Meer gasten!

2006-11-29T21:18:00.000+01:00

Vandaag met Martin mijn artikel doorgenomen. Hij had veel en goed commentaar, maar ook lastig om te verwerken. Toch behoeft het wel enige aandacht op korte termijn zodat ik snel een verbeterde versie kan insturen. Nu ben ik net terug van een invalles spinning en heb ik het huis op orde gemaakt. Rogier en Evie zijn net weer twee dagen thuis en we krijgen vandaag alweer nieuwe gasten. Ongelofelijk gezellig! Over een half uur komen Cecilia's moeder en jongere broer. Dat was lang geleden, ook voor Cissi (Zweedse nick van Cecilia, zoals bijna de helft hier een bijnaam heeft). Natuurlijk gewoon voor de gezelligheid, maar ook wel zo gepland dat ze hier zijn met Cecilia's verjaardag aanstaande vrijdag. Dat betekent dus een enorme taart bakken voor mij morgenavond. Waarschijnlijk een chocoladetaart. Als iemand nog leuke recepten heeft dan is dat zeer welkom :)

Probeer mij nu nog een half uurtje te storten op een artikel voor een seminar van morgen. Een behoorlijk bekende Australische filosoof presenteert een artikel morgen op de universiteit. Verslag zal volgen.

Foute intuïties?

2006-11-27T13:35:00.000+01:00

Voor mijn master applied ethics aan het Ethiek Instituut van de Universiteit Utrecht, vorig jaar, heb ik mijn thesis geschreven over morele intuïties (of eigenlijk intuïtieve reacties). Onze zogenaamde 'buikgevoel reacties' op bepaalde situaties wordt doorgaans meegenomen als ingrediënt voor een moreel oordeel, oftewel wat is de goede handeling in deze situatie. Nu is er ook een klein deel meer skeptische filosofen die pleiten voor een kritische kijk op deze intuïties. Laat ik zeggen dat ik er een van ben (geworden). Meer en meer onderzoek en argumenten tonen aan dat deze intuïties inconsistent kunnen zijn of vol zitten met logische fouten en rekenfouten. Mijn master thesis van vorig jaar ben ik nu aan het omschrijven en herzien tot een kleiner artikel dat ik wil proberen te publiceren. We zullen zien of er een tijdschrift is dat het accepteert. Ik houd jullie op de hoogte.

Voordat ik het ga insturen ga ik het artikel nog bediscussiëren met een vriend hier, Martin. Hij werkt hier voor het Centrum voor Toegepaste Ethiek en heeft wellicht nog goed commentaar voor mij. Bij het bediscussiëren van dit soort dingen over de mail geraken Martin en ik af en toe in een leuke filosofische discussie. Laat ik jullie kort deelgenoot maken van onze laatste gedachten.

Een 'cognitieve bias' wil zoveel zeggen als dat wij ons een realiteit denken die op een of andere manier verstoord is. Dit kan veroorzaakt worden door allerlei psychologische en sociale omstandigheden en is een belangrijk inzicht voor diverse soorten wetenschap, van psychologie tot economie (dit laat ik aan Ilja over, maar dat het onderwerp was voor de Nobel prijs van 2002 zegt genoeg). Nu ook meer en meer voor de ethiek. Een van deze 'biases' is de 'omission-bias' (omission betekent niet-handeling). Dit betekent dat mensen een pijnvolle handeling als slechter dan een pijnvolle niet-handeling beoordelen, ookal zijn de gevolgen gelijk. De 'verstoring' hier is dat een niet-handeling ook in die zin net zoveel een keuze is als een handeling. De bekendste discussie hier is: is er een verschil tussen moorden en dood laten gaan? Er is veel over geschreven, zeker door de mensen die vinden dat er wel degelijk een verschil is. Ik hoor daar niet bij. Martin kwam met een ander voorbeeld uit een recent artikel. Stel, we vinden allemaal dat zwangere vrouwen geen zware drugs moeten nemen omdat ze anders een handicap voor hun kind riskeren. Aan de andere kant is er grote controverse over de mogelijkheid om het toe te staan eventuele handicappen in embryo's te voorkomen (bijv. embryonic screening). Als we vinden dat het slecht is om actief een embryo te handicappen, zou dat niet reden genoeg zijn om ook actief proberen deze handicappen te voorkomen? Het lijkt wederom een verstoring in ons denken dat als we iets 'doen' dat dat slechter is dan dat we iets 'laten gebeuren'.

Als buikgevoel vol zit met dergelijke complexe fouten, moeten we dan wel luisteren? The floor is open...

Bezoek

2006-11-26T11:52:00.000+01:00

Tussen de bedrijven door toch even de site up to date houden. Dit weekend is Rogier, mijn jongere broer, met zijn vriendin Evie bij ons op bezoek. Vrijdagavond heb ik ze van het station gehaald. Hoewel het maar een krappe 100 minuten vliegen is, was de reis al met al toch lang geweest. De beloning was dan ook een warm ontvangst in Casa di Jelmer en Cecilia, alwaar de zelfgemaakte lasagne op hen stond te wachten. Zo leuk om ze weer te zien en ze ons stekje te showen. Gisteren werd er een uitgebreid ontbijt geserveerd en maakten we ons op voor een dagje in down-town Linköping. Het regende alleen de hele dag pijpestelen waardoor we alles wat sneller deden dan verwacht. Hierdoor ontstond er een enorm gat in 'het programma': om 14 u waren we wel zo'n beetje uitgewinkeld en gekerstmarkt en pas om 17 u was de bowlingbaan beschikbaar. Iets meer winkelen en een lange 'fika' (het Zweedse zelfstandig naamwoord voor de activiteit 'koffie drinken') overbrugden echter de tijd vrij eenvoudig en om 16.45 stonden we al weer clown schoenen aan te trekken. Het bowlen was ontzettend leuk en er werden ook nog eens leuke scores neergezet. De rest van de zaterdagavond bestond uit een heerlijk taco-dinner (Gijs weet hoe lekker dat is) en een aantal Friends afleveringen (serie 1, afl 1 - 4). Dit laatste onder het genot van de eerste 'glögg' (= glühwein) van het jaar. Daarna vielen de ogen toch wel langzaamaan dicht.

Nu zijn we weer fris en fruitig, schijnt de zon, en wordt er zo een spelletje 'De Da Vinci code' gespeeld, een cadeautje van de familie Van Dommelen net voordat ik wegging. Een geslaagd, grensoverschrijdend cadeau dus :)

De Zweedse taal - Det svenska språket

2006-11-23T20:47:00.000+01:00

Hoewel de hieronder beschreven studie in het Engels is en de meeste Zweden een leuk mondje Engels spreken is het toch goed gebleken om mij de taal eigen proberen te maken. In de tijd dat Cecilia en ik ver van elkaar woonden gingen de meeste emails al wel in het Zweeds. Lezen was niet echt een probleem. Iedereen die wel eens een Zweedse krant gezien heeft zal ontdekken dat een kleine 50% zonder teveel problemen te lezen is (en dan doel ik niet op de plaatjes en de strips, hehe). Voeg daar een beetje basisgrammatica en een portie vocabulair bij en in een maandje of wat lees je je eerste pockets. Het schrijven van de emails ging ook al steeds beter, met wat hulp van het 'beste' online woordenboek. Het gesproken woord daarentegen vergt meer training. Afgelopen mei was ik voor het eerst bij Cecilia's ouders en heb ik mijzelf gedwongen alles in het Zweeds te doen. Het verstaan ging redelijk, het spreken matig. Laten we zeggen dat ik mijn punt kon maken. Op dit moment versta ik vrijwel alles, zowel op tv als onder de mensen, kan ik mij goed verstaanbaar maken en lees ik een van mijn favorieten (De ontdekking van de hemel - Upptäckten av himmlen) in het Zweeds. Moeilijk blijft nog als er snel in 'slang' wordt gesproken in een onrustige omgeving. In tegenstelling tot het Nederlands of Engels moet ik steeds goed opletten en worden klanken zeker niet automatisch tot woorden met een betekenis omgezet. Lastig is ook om beeldspraak en gezegden te herkennen, hoewel een groot deel goed te doen is.

Vooruit, iets over de taal dan.

(1) De meesten van ons denken bij de Zweedse taal direct aan het zangerige hötsefröts geluid. Het leuke van taal is zodat je betekenis gaat geven aan die klanken, je het gezang niet meer hoort. Maar dat gezang heeft te maken met een andere manier van intonatie. Zowel binnen zinnen als binnen een woord worden meervoudige en verschillende accenten gelegd. Dit maakt dat de taal zeer levendig klinkt, o.a. doordat zinnen niet noodzakelijk in een mineur eindigen zoals in het Nederlands. Het gebeurt dus ook wel dat woorden op schrift gelijk zijn, maar anders worden uitgesproken. Veel meer dan in het Nederlands. Zo kan het woord 'anden' zowel 'de eend' als 'de geest' betekenen, of 'tomten' betekent 'de kerstman' of 'de kavel'. Dit kan leuke situaties opleveren :)

(2) Een ander verschil is dat er meer klinkers zijn dan in het Nederlands. Waar wij Hollanders klinkers samenvoegen om een andere klank te creëren hebben de Zweden een setje extra letters. Het alfabet telt dan ook 29 letters, met de laatste drie als ä, å, ö, respectievelijk klinkend als è (hek), o (hok) en eu (deur). Daarnaast wordt de 'y' ook als klinker gebruikt met een klank tussen de u en de i in.

(3) In het Zweeds is ook het gebruik van lidwoorden anders. In plaats van een lidwoord te gebruiken om een woord specifiek te maken wordt er iets achter het woord geplakt. 'Een tafel' is 'ett bord', maar 'de tafel' is 'bordet'. Een zin als 'de pen ligt op de tafel' wordt dus heel kort 'pennan ligger på bordet'.

(4) Ik kan de lijst eindeloos lang maken, maar een laatste wetenswaardheid voor vandaag dan. Woordsamenstellingen kunnen in het Zweeds oneindig lang zijn (reden genoeg om nooit galgje te doen dus, hehe). Stel, je plakt etiketten op doppen van poetsmiddel voor de knoppen van vlaggenmasten, dan ben je 'flaggstångsknoppsputspoleringsmedelsflaskskorksetikettspåklistrare'. Superhandig....of niet?

Een andere keer meer over hoe leuk en vreemd onze Nederlandse taal kan zijn. Daar kom je ook pas achter als je het aan iemand probeert uit te leggen.

Voor nu zeg ik 'god natt', wat geen vertaling behoeft.

De studie: wetenschap, technologie en samenleving

2006-11-22T16:55:00.000+01:00

Nu is het natuurlijk ook wel aardig om te weten wat ik hier studeer. Althans, dat denk ik me in. Het programma in het Engels heet Science, Technology and Society, kort 'STS studies' of gewoon 'STS'. Voor de officiële website van de master aan de Universitet Linköping klik hier. Klinkt allemaal vaag, filosofisch en theoretisch (hoe heerlijk af en toe!) maar bovenal geeft het inzichten die zeer belangrijk zijn voor mensen en samenleving m.b.t. wetenschap en techniek.

In de studie bekijken we hoe nieuwe technologieën invloed hebben op bepaalde sociale praktijken, op bestaande machtsverhouding, en andersom hoe techniek tot stand komt. Een voorbeeld hier is dat de maker van een techniek neigt zijn eigen blik op de wereld te verwerken in een technologie (let op, veelal onbewust). Zo is digitale fotografie voornamelijk ontwikkeld door blanke mannen en is de technologie uiteindelijk veel minder geschikt om donkere mensen te fotograferen; zijn cementzakken te zwaar voor de gemiddelde vrouw en is een hele bups keukenmaterialen alleen geschikt voor rechtshandigen (magnetroni, ovenwanten met de bescherming aan een kant, scharen etc).

Voor wetenschap geldt eigenlijk hetzelfde. We zien de wereld met een bepaalde bril en die bril bepaalt veelal de resultaten en interpretaties van wetenschappelijk onderzoek. Zoals je begrijpt is wetenschap dan moeilijk objectief te noemen. Ook wordt het duidelijk dat feiten 'gemaakt' worden en niet 'gevonden'. Weer een paar voorbeelden die door studie van wetenschap duidelijk worden. Het hele idee 'planeet' is slechts een overeenkomst van wetenschappers; natuurlijk zijn er objecten die door het heelaal orbitten, maar dat enkele daarvan planeten zijn wordt door de International Astronomic Union bepaald (onlangs is besloten dat Pluto niet langer een planeet meer is en heeft ons zonnestelsel nog maar 8 planeten). In de biologische wetenschappen is veel onderzoek gedaan naar onze gameten, dat zijn de menselijke zaadcellen en eicellen. Dit onderzoek werd, wederom, door blanke mannen gedaan. Ik ga geen seksuele voorlichting geven, maar we herkennen allemaal het idee dat het hyperactieve spermacelletje de passieve eicel penetreert door krachtig met zijn flagel te zwengelen. Nieuwe inzichten daarentegen laten zien dat de spermacel eigenlijk alleen maar heen-en-weer zwiept en minder een penetrerende beweging maakt, bovendien is de eicel net zo actief in het hele bevruchtingsproces. De originele uitleg van zonet laat zien hoe een traditionele mannenkijk op de wereld (zeg, man = krachtig en actief, vrouw = ontvangend en passief) onze biologische feiten domineren. Helaas vertelt Wikipedia nog steeds het oude verhaaltje.

Zelf ga ik mij waarschijnlijk specialiseren in technologische risico's. Ik wil dit graag combineren met mijn ethiek achtergrond, maar meer daar over een andere keer.

Denk voor de grap zelf eens na hoe bepaalde technologieën het dagelijks leven veranderen. En voor de wetenschappelijke feiten: wees kritisch :)

Spinninginstrukteur

2006-11-21T10:50:00.000+01:00

Na mijn aankomst in Zweden, augustus 2006, heb ik in mijn beste Zweeds (met hulp van Cecilia) een brief geschreven aan de sportschool op de campus van Universitetet Linköping. Na een korte inleiding over wie ik ben vroeg ik hen of ik wellicht spinninginstrukteur kon worden. Een aardige gok natuurlijk zonder enig diploma en destijds toch zeer beperkte kennis van de taal. Eind augustus nog niets gehoord en ik dacht 'ach ja, het was ook wel heel onwaarschijnlijk'. Totdat een zeer kort doch duidelijk mailtje binnenkwam begin september: 'klinkt goed, laat maar eens zien wat je kunt'....okej dan!

Nu zijn we krap drie maanden verder, heb ik inmiddels 30 lessen gegeven en doe ik dat nu allemaal in het Zweeds. Het kan snel gaan, met een beetje doorzettingsvermogen en een portie geluk weliswaar. Op de website van Campushallen kun je een kleine presentatie van mijzelf lezen, beide in het Zweeds en het Engels: pick any you like ;)

Het instrukteur zijn is niet alleen ontzettend leuk en goed voor m'n Zweeds, het levert ook nog iets op en ik kan gratis gebruik maken van de (luxe) sportschool. Ik ga nu dus op weg voor een groepsles Bodypump.

Welkom!

2006-11-21T10:39:00.000+01:00

Via deze persoonlijke website wil ik mijn ervaringen delen over mijn ervaringen in Zweden en mijn passies. De postings zullen duidelijk maken wat dat zal zijn, maar de meesten zullen al wel een idee hebben. Ook denk ik dat deze site een eenvoudige manier is om contacten te onderhouden, interessante discussies te houden en foto's te plaatsen.

We bloggen ;)